O Bob Cranshaw δεν έγινε ποτέ μεγάλο όνομα ή μπασίστας-πρότυπο, όπως για παράδειγμα ο Paul Chambers, o Ray Brown, o Scott Lafaro και ο Ron Carter. Έκανε όμως μια σπουδαία καριέρα που ξεκίνησε από τη δεκαετία του ’50 και έφτασε ως τις μέρες μας, μέχρι να χτυπηθεί από την ασθένεια που του στέρησε τη ζωή χτες 2 Νοεμβρίου. Συμμετείχε σε αναρίθμητες ηχογραφήσεις δίπλα σε πολλά από τα μεγαλύτερα αστέρια της τζαζ. Μερικά από τα κλασικά άλμπουμ όπου τον συναντάμε είναι το “Idle Moments” του Grant Green, το “Inner Urge” του Joe Henderson, το “Right Now!” του Jackie McLean, το “The Sidewinder” του Lee Morgan και το “The Cape Verdean Blues” του Horace Silver.

Η πιο μακροχρόνια και γνωστότερη συνεργασία του ήταν εκείνη με τον Sonny Rollins που άρχισε από το “The Bridge” του 1962 για να φτάσει μέχρι την περίφημη πρόσφατη σειρά των “Road Shows”.

Αν και ξεκίνησε σαν κοντραμπασίστας, εξαιτίας ενός αυτοκινητιστικού ατυχήματος και προκειμένου να αποφύγει τους πόνους που του προκαλούσε στην πλάτη το παίξιμο του ογκώδους οργάνου, συνέχισε την καριέρα του με το ηλεκτρικό μπάσο. Λόγω της επιφυλακτικότητας με την οποία αντιμετώπιζαν τα ηλεκτρικά όργανα οι πιουρίστες της τζαζ, όπως έλεγε, προσπαθούσε να το κάνει να ακούγεται σαν κοντραμπάσο…