Μέχρι να πέσει στα χέρια μου αυτό το CD δεν είχα ξανακούσει το όνομα της πιανίστα Monika Herzig. Έτσι το “The Whole World in her Hands” (Whaling City Sound) με τις πολύ καλές συνθέσεις και την άψογη ερμηνεία τους, ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη.

Η Herzig δεν είναι καμιά νεοφερμένη. Η παρουσία της στη σκηνή και τη δισκογραφία, αν και όχι ιδιαίτερα ογκώδης η δεύτερη, ξεκίνησε πριν από δεκαετίες. Από τα τέλη της δεκαετίας του ΄80 που άφησε την πατρίδα της τη Γερμανία για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, εγκαταστάθηκε στην Αμερίκή και σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. Σημαντική είναι και η συγγραφική της δουλειά. Το 2001 εξέδωσε το “David Baker – A Legacy in Music”, μια βιογραφία του πρόσφατα αποβιώσαντα τρομπονίστα και ογκόλιθου της τζαζ εκπαίδευσης, που ήταν ο μέντοράς της, μιας και εκείνος ίδρυσε το τμήμα τζαζ σπουδών στο Indiana University. To νέο της βιβλίο, αυτή τη φορά για τον Chick Corea, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2017.

Για το άλμπουμ αυτό -ένατο προσωπικό, σύμφωνα με τη δισκογραφία που εμφανίζει στην ιστοσελίδα της- η πιανίστα επέλεξε ένα σύνολο από 10 μουσικούς, όλες τους γυναίκες και μερικές πολύ γνωστές, που προέρχονται από 6 χώρες: τη συμπατριώτισά της Leni Stern (κιθάρα), την Καναδέζα Jane Bunnett (σοπράνο σαξόφωνο, φλάουτο), την Ισραηλινή Reut Regev (τρομπόνι), την Ινδικής καταγωγής Arrianna Fanning (ντραμς), την Κουβανή Mayra Casales (κρουστά), την Αυστραλιανή Anna Butters (μπάσο), την Αυστραλομαλαισιανή Linda Oh (μπάσο) και τις Αμερικανίδες Jamie Baum (φλάουτο), Lakecia Benjamin (άλτο σαξόφωνο) και Jennifer Vincent (τσέλο, μπάσο).

Οι πρώτες νότες του “Plenty Of Nothing”, με ένα ζωηρό και ζεστό θέμα, δίνουν το στίγμα της τζαζ που παίζει η Herzig, παρόλο που πέντε ακόμη από τις συμμετέχουσες έχουν συμβάλει συνθετικά, καθεμιά με ένα κομμάτι. Μιας τζαζ επικετρωμένης στη μελωδία, δομημένης, “ελεγχόμενης” και εντελώς προσιτής. Εκτελεστικά δε το άλμπουμ φτάνει σε υψηλά επίπεδα χάρη στην ποιότητα των αυτοσχεδιαστριών, που συνδυάζονται με διάφορους τρόπους από κομμάτι σε κομμάτι. Ειδικά στο χαριτωμένο “The Cat That Stole The Moon”, Herzig, Bunnett και Stern μπλέκονται σε μια απολαυστική ανταλλαγή φράσεων που ανεβάζει συνεχώς την ένταση στα τρία μόλις λεπτά της διάρκειάς του. H Bunnett μπορεί να είναι γνωστή για τη στενή της σχέση με την αφροκουβανέζικη μουσική, εδώ όμως συμμετέχει με ένα κομμάτι εμπνευσμένο από την Αργεντινή, το “Song For Argentina”, που η όμορφη μελωδία του παιγμένη σε ντούο με το πιάνο, κάνει νύξεις στο “Shadow of your Smile”. Αντίστοιχα το όλο mood και η κίνηση, αλλά ειδικά η γέφυρα του “Oh Muddy Waters” θυμίζουν το “Moanin’”, με το τρομπόνι της Regev να ξεχωρίζει με ένα εξαιρετικό straightforward σόλο. Τέλος το παραδοσιακό κομμάτι απ’ το οποίο πήρε τον τίτλο του το άλμπουμ, παιγμένο σε 5/4 δείχνει τις ενορχηστρωτικές ικανότητες της Herzig, καθώς αλλάζει διαρκώς και κορυφώνεται με το εντυπωσιακό σόλο της Bunnett στο σοπράνο σαξόφωνο με μόνη τη συνοδεία των κρουστών.

http://monikaherzigmusic.com