Ο Βρετανός Randy Jones γεννήθηκε το 1944 και άρχισε να παίζει ντραμς από τα εφηβικά του χρόνια. Συνόδευε αρκετούς ποπ και ροκ καλλιτέχνες σε ηχογραφήσεις και τηλεοπτικά σόου, μέχρι να ενταχθεί στην ορχήστρα του Maynard Ferguson στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, στις τάξεις της οποίας έμεινε για έξι χρόνια. Από το 1972 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και δούλεψε με πολλά γνωστά ονόματα (Billy Eckstine, Tony Bennett, Cleo Laine, Chet Baker, Milt Jackson, κ.ά.). Το 1978 έγινε o ντράμερ του κουαρτέτου του David Brubeck, όπου παρέμεινε για πάνω από τριάντα χρόνια, μέχρι τον θάνατο του πιανίστα το 2012. Πέθανε στις 13 Ιουνίου από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 72 ετών.

Στην ίδια ηλικία πέθανε και ο Bernie Worrell στις 24 Ιουνίου μετά από σύντομη ασθένεια. Γεννημένος στο New Jersey το 1944, ο Worrell ήταν ήδη ικανός πιανίστας από τα παιδικά του χρόνια. Λίγο μετά την αποφοίτησή του από το New England Conservatory γνώρισε τον George Clinton και έγινε μέλος των The Parliaments και όπως μετεξελίχθηκαν της κολεκτίβας των Parliament και Funkadelic. Στη πολύχρονη καριέρα του συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς μουσικούς από διάφορους χώρους (όπως Bill Laswell, Talking Heads, Buddy Guy, Pharoah Sanders, Gov’t Mule, Spin Doctors και Les Claypool). Σημαντική είναι και η προσωπική του δισκογραφία. Το στιλ του στα keybords και ειδικά στο moog τον έκανε μια από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές μορφές του φανκ.

O  Don Friedman γεννήθηκε το 1935 στο San Francisco, όπου και ξεκίνησε να σπουδάζει κλασικό πιάνο. Στην τζαζ στράφηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’50 όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Los Angeles. Άρχισε να συνεργάζεται με πολλούς μουσικούς της Δυτικής Ακτής (Chet Baker, Shorty Rogers, Buddy DeFranco κ.ά.), μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, οπότε εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Εκεί γνωρίστηκε και συνεργάστηκε με τον Scott Lafaro και έμειναν στενοί φίλοι μέχρι τον πρόωρο θάνατο του μπασίστα το 1961. Εκτός από τις συνεργασίες του με πολλά μεγάλα ονόματα όπως ο Herbie Mann, o Joe Henderson, o Elvin Jones και ο Clark Terry, έκανε σπουδαία προσωπική καριέρα, παίζοντας συνήθως με σχήμα τρίο, με πολύ εκτενή δισκογραφία που καλύπτει πέντε δεκαετίες. Το πιανιστικό του στιλ βασιζόταν στο bebop, αλλά πολύ συχνά είχε την τάση να πειραματίζεται και να στρέφεται στην ελευθερία της free jazz. Πέθανε στις 30 Ιουνίου σε ηλικία 81 ετών.