Τον Αύγουστο συμπληρώθηκαν είκοσι χρόνια από τότε που ο τυφώνας Κατρίνα είχε χτυπήσει τις νοτιοανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ και ιδιαίτερα τη Νέα Ορλεάνη. Το γεγονός αυτό ήταν η αιτία που ο σαξοφωνίστας David Bode έμεινε για μήνες μακριά από την πόλη στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε. Ο χρόνος που πέρασε μακριά από την πατρίδα του του έδωσε την αφορμή να σκεφτεί από απόσταση και να συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική ήταν η συμβολή της Νέας Ορλεάνης στην ιστορία της μουσικής. Γι αυτό και είναι συμβολικό το ότι το πρώτο του άλμπουμ κυκλοφόρησε την επέτειο του καταστροφικού γεγονότος.

Το “Good Hang” (1718 Records) μπορεί να είναι η πρώτη προσωπική του ηχογράφηση, αλλά ο Bode έχει στο ενεργητικό του συμμετοχές σε πολλά γκρουπ και γνωστά φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων και το περίφημο New Orleans Jazz & Heritage Festival. Παρόλο που το άλμπουμ σχετίζεται έμμεσα με εκείνη τη μεγάλη συμφορά, αντί να θυμίζει με θλίψη την απώλεια και την καταστροφή, έρχεται να γιορτάσει τη χαρά της ζωής χρησιμοποιώντας μια 19μελή big band. Η επιλογή των κομματιών δείχνει ότι ο σαξοφωνίστας βλέπει την παράδοση σαν κάτι που εξελίσσεται δυναμικά, καθώς αντλεί υλικό από τον Coltrane και τον Astor Piazzola μέχρι τους Beatles και τον Jeff Buckley, προσθέτοντας και δύο δικές του συνθέσεις.

Ενορχηστρωτικά το “Good Hang” δεν πασχίζει να είναι όσο γίνεται πιο πρωτότυπο αλλά καταφέρνει να κρατά τον ακροατή από το πρώτο ως το τελευταίο κομμάτι και να δώσει νέο ενδιαφέρον σε πολυπαιγμένα κομμάτια, όπως το “Libertango” του Piazzola και τα “Dear Prudence” και “Don’t let me down” των Beatles. Και επιπρόσθετα να αποσπά έξοχες ερμηνείες από τους σολίστες του, όπως τον Byron Asher (κλαρινέτο), τoν Thad Scott (βαρύτονο σαξόφωνο), τον Ethan Santos (τρομπόνι), τoν Jonathan Bauer (τρομπέτα) και αρκετούς ακόμη. Ανάμεσα στα κομμάτια που ξεχωρίζουν είναι και το -τι άλλο παρά χαρούμενο- “Happy people” του Kenny Garrett, ο οποίος όπως λέει ο Bode είναι από τις μεγαλύτερες επιρροές του και που τον γνώρισε τυχαία από κοντά στις διακοπές του στην Αθήνα, όταν ο Garrett είχε έρθει για μια συναυλία (προφανώς εννοεί στο Gazarte το 2017). Αντί να δώσει τον πρώτο λόγο για το σολάρισμα στα πνευστά ο Bode βγάζει μπροστά το πιάνο του Daniel Meinecke που αυτοσχεδιάζει με έναν λαμπερό και πεντακάθαρο ήχο. Τέλος πολύ πετυχημένη και η διασκευή στο μελαγχολικό “Lover, You Should’ve Come Over” του Buckley. Την εξαιρετικά λυρική ενορχήστρωση συμπληρώνουν ιδανικά ο Peter Gustavson (τρομπόνι) και ο Byron Asher (τενόρο σαξόφωνο) με ουσιαστικό και βαθιά συναισθηματικό παίξιμο.

https://davidbodemusic.com