
Review
Share this post:
Συνήθως το πρώτο πράγμα που προσέχω σε ένα καινούριο άλμπουμ είναι αν ανάμεσα στους συντελεστές του υπάρχει κάποιο γνωστό όνομα, κάποιος που τον έχω ξανακούσει. Στην περίπτωση του “Moon” (Hammer Recordings) από τους Covergence, τον Ελβετό ντράμερ Florian Arbenz (που εμφανίζεται και ως leader του γκρουπ) τον ήξερα κυρίως για τη συνεργασία του με τον Greg Osby. Είχα διαβάσει και ότι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα -από το 2021 ως το 2024- έκανε 12 ηχογραφήσεις με 12 διαφορετικά σχήματα που τις κυκλοφόρησε με τον τίτλο “Conversation”, αριθμώντας τις από το 1 ως το 12. Το άλλο οικείο όνομα είναι εκείνο του Κουβανού τρομπετίστα Jorge Vistel, που έχει παίξει και ηχογραφήσει με τον Γιώργο Τσώλη.
Τα υπόλοιπα μέλη των Covergence είναι τα αδέλφια των ήδη αναφερθέντων, δηλαδή ο πιανίστας Michael Arbenz και ο σαξοφωνίστας Maikel Vistel, καθώς και ο Πορτογάλος ακορντεονίστας João Barradas και ο επίσης Ελβετός μπασίστας Rafael Jerjen. Οι δυο τελευταίοι είναι και εκείνοι που διαφοροποιούν τη σύνθεση του γκρουπ σε σχέση με την πρώτη δισκογραφική εμφάνιση που είχε κάνει το 2020.
Ο ντράμερ γνωρίστηκε με τους Vistel όταν βρέθηκε για σπουδές στην Αβάνα. Είναι επόμενο λοιπόν η συνύπαρξή τους να φέρνει κοντά αφροκουβανέζικους ρυθμούς και στοιχεία από την ευρωπαϊκή παράδοση, φυσικά μέσα από την κοινή τους γλώσσα και έκφραση, την τζαζ. Το υλικό που ηχογράφησαν είναι εξ’ ολοκλήρου πρωτότυπο και μοιράζεται συνθετικά ανάμεσα στον ντράμερ και τους δύο πνευστούς.
Το “Preludio”, αρκετά μακροσκελές σε σχέση με τον τίτλο του, μας βάζει εξαρχής στο κλίμα του άλμπουμ, και προετοιμάζει για αυτό που ακολουθεί. Μετά την ντραμιστική εισαγωγή του Arbenz παίρνουν αμέσως κεφάλι τα δύο πνευστά που περιπλέκουν όλο και περισσότερο τις γραμμές τους παίζοντάς τις είτε εναλλάξ είτε μαζί ανεβάζοντας κατακόρυφα την ένταση. Η προσθήκη του Barradas στο αμέσως επόμενο κομμάτι (“Suite”) φέρνει ένα έξτρα ηχόχρωμα. Αλλά αντί να ελαφρύνει τον ήχο με τη γλυκιά και ευαίσθητη χροιά που έχει συνήθως το ακορντεόν, κάνει αφηρημένα σχεδιάσματα υπό μορφή διαλόγου με το πιάνο και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα έντασης που μεγαλώνει σιγά σιγά με την είσοδο των ρυθμικών οργάνων και των πνευστών. Το “Motion” παντρεύει αριστοτεχνικά τη δυνατή modern jazz κίνηση με ένα έντονο λατινοαμερικάνικο υπόστρωμα. Υπάρχουν και στιγμές που το τέμπο πέφτει και τα θέματα γίνονται πιο μελωδικά (“JM”, “Wild Flower”). Εκείνο όμως που επικρατεί είναι η γεμάτη περίπλοκες και τεθλασμένες γραμμές ανάπτυξη και τα εξαιρετικά τεχνικά παιξίματα, κυρίως από τα δυο πνευστά, που τελικά οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα που εκτός από απεριόριστη ενέργεια και όρεξη για περιπέτεια παραμένει και απολαυστικό.