Αν και όχι πολύ γνωστός, ο σαξοφωνίστας και κλαρινετίστας Byron Asher έχει παίξει με πολλά σπουδαία ονόματα (όπως Rick Margitza, Charles Neville και Johnny Vidacovich) και έχει εμφανιστεί σε μεγάλα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Ζώντας στη Νέα Ορλεάνη έχει έναν λόγο παραπάνω να μελετά και να ψάχνει τις ρίζες της τζαζ και φυσικά μπορεί να έχει άμεση πρόσβαση στο αρχειακό υλικό της πόλης.

Στην πρώτη του δουλειά με τίτλο “Skrontch Music” (Sinking City records) συνδυάζει με έναν πρωτότυπο τρόπο τη μουσική του με στοιχεία από αυτό το μουσικό και ιστορικό αρχειακό υλικό. “Αυτό που έκαναν στην εποχή τους ο Jelly Roll Morton, o King Oliver και ο Louis Armstrong δεν ήταν καθόλου παραδοσιακό. Ήταν ριζοσπαστική, νέα, τρομακτική μουσική και πραγματικά είμαι ενθουσιασμένος που η δουλειά αυτή συνεχίζει τη συγκεκριμένη διάσταση της παράδοσης” λέει ο έμπειρος μπασίστας James Singleton που συμμετέχει στο άλμπουμ. Το γκρουπ που χρησιμοποιεί ο Asher είναι μια “μικρή” big band, με μια γραμμή έξι πνευστών και ένα κλασικό rhythm section (πιάνο, μπάσο, ντραμς) που συμπληρώνεται από ένα ακόμη πνευστό (σουσάφωνο).

Το άλμπουμ περιλαμβάνει πέντε δικές του συνθέσεις που ουσιαστικά ακούγονται σαν μια σουίτα. Το “Blues obligado” ξεκινά χαοτικά, πατώντας σε αποσπάσματα από τραγούδια της Bessie Smith, της Mamie Smith, του Jelly Roll Morton και τουKing Oliver. Για να μεταμορφωθεί στη συνέχεια με μια επαναλαμβανόμενη μπασογραμμή και δυνατή ρυθμική κίνηση, δίνοντας άπειρη ελευθερία στα πνευστά για ομαδικούς αυτοσχεδιασμούς. Το “Aural History”, όπως προδίδει κι ο τίτλος του ντύνει με μια μινιμαλιστική υπόκρουση ντοκουμέντα με τις φωνές άλλων θρύλων της Νέας Ορλεάνης, όπως ο Barney Bigard. Κεντρικό και πιο ενδιαφέρον μέρος της σουίτας το “Comite des Citoyens”, με δυνατό straight ahead drive και έναν όμορφο συνδυασμό από γραμμένα μέρη και αυτοσχεδιασμούς των πνευστών, με υπόκρουση εδώ αποσπάσματα από μια δικογραφία: τη χαμένη μάχη του κρεολού ακτιβιστή Homer Plessy ενάντια στους φυλετικούς διαχωρισμόυς.

Eνορχηστρωτικά τα δύο επόμενα μέρη ακούγονται ακόμη αρτιότερα (“Elegy” και “After This/That”) με τον Asher να χρησιμοποιεί πλήθος από επιρροές που ξεκινούν από τις ρίζες της τζαζ, περνούν στη χρυσή εποχή των big band και φτάνουν στο σημερα με νεότερα σύνολα όπως το Hierogliphics Ensemble του Peter Apfelbaum, η Either/Orchestra και η Secret Society του Darcy James Argue. Πραγματικά σπουδαία δουλειά.

https://www.byronasher.com