Review
Share this post:
Η Ισλανδία, μιλώντας για μουσική, είναι γνωστή φυσικά για την Björk και για το γκρουπ Sugarcubes απ’ όπου ξεκίνησε, αλλά και για συγκροτήματα όπως οι Sigur Rós και οι Of Monsters and Men. Υπάρχουν όμως και μουσικοί της τζαζ που ξεπέρασαν τα σύνορα της χώρας τους, όπως ο μπασίστας Skúli Sverrisson, η πιανίστρια Sunna Gunnlaugs, ο κιθαρίστας Hilmar Jensson, και ο σαξοφωνίστας Jóel Pálsson, με τους δύο πρώτους να έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους και στην Αμερική.
Το όνομα του Andrés Thor μπορεί να μην είναι εξίσου γνωστό αλλά έχει μια δισκογραφική πορεία που μετρά ήδη πάνω από είκοσι χρόνια. Το 2022 ξεκίνησε η συνεργασία του με τη νορβηγική Losen Records με το “Hereby”, στην οποία επανέρχεται τώρα με το “Relocate”. Μαζί του έχει και πάλι το τρίο που διατηρεί εδώ και μερικά χρόνια, το οποίο συμπληρώνουν ο Nico Moreaux (κοντραμπάσο) και ο Magnús Trygvason Eliassen (ντραμς).
Σε σχέση με το προηγούμενο άλμπουμ, το “Relocate” δεν θα λέγαμε ότι φέρνει θεαματικές αλλαγές. Περισσότερο δείχνει το πώς ωρίμασε ως ομάδα το μικρό αυτό σύνολο. Όπως ωρίμασε και ο ίδιος ο Thor και εκτελεστικά και συνθετικά, μιας και όλα τα κομμάτια είναι και τώρα δικά του. Κάτι τέτοιο φαίνεται να υπονοούν οι τίτλοι των δύο άλμπουμ, με το προγενέστερο να είναι η δήλωση της ταυτότητας του γκρουπ, του πού βρισκόταν τότε και το καινούριο να σηματοδοτεί τη μετάβαση, την εξέλιξη μέσα στο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσά τους.
Έχει ενδιαφέρον η εναλλαγή του Thor μεταξύ ηλεκτρικής και ακουστικής κιθάρας, με πιο ξεχωριστή στιγμή το “Grace on High” όπου ο κιθαρίστας επιδίδεται και στην pedal steel. Είναι ένα πολύ όμορφο κομμάτι όπου το έντονο groove και η φρασεολογία του Thor θυμίζουν την έκφραση του John Scofield. Το υπέροχα νοσταλγικό “Tuesday Morning Coffee” φέρνει γαλήνη στις αισθήσεις και στο μεγαλύτερο μέρος της διάρκειάς του το άλμπουμ κινείται σε λεπτούς και ατμοσφαιρικούς τόνους σε ένα στυλ ανάλογο με τις χαμηλόφωνες στιγμές του Pat Metheny. Αλλού, όπως στο “Mind and Matter” και το “Is it Me, Is it You”, το ύφος τείνει προς το “Beyond the Missouri Sky” του Metheny και του Charlie Haden, με τον εντελώς ακουστικό και μελαγχολικό ήχο, κάτι που τονίζεται από τις βαθιές γραμμές και τη λιτότητα στην έκφραση του Moreaux.
Η οικονομία στην έκφραση είναι γενικότερα ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του άλμπουμ, κάνοντας αυτό το τρίο να λειτουργεί πάνω απ’ όλα ως ένα ενιαίο σύνολο. Και παρόλο που δεν περιορίζεται καθόλου το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού, αυτό που έχει προτεραιότητα είναι η ατμόσφαιρα. Όσο και αν το Andrés Thor Trio κινείται μέσα σε ένα γνώριμο κιθαριστικό ιδίωμα, έχει διαμορφώσει μια δική του φωνή, αρκετή για να κερδίσει τον ακροατή.
