Review
Share this post:
Το ότι στον τίτλο του γκρουπ δεν υπάρχει το όνομα κάποιου από τους συντελεστές του είναι ενδεικτικό για το ότι οι Bellbird είναι πάνω από όλα ομάδα. Ένα σύνολο που με σταθερή σύνθεση και ισότιμα κατανεμημένους ρόλους στα μέλη του, μένει μαζί για χρόνια, δουλεύει σε βάθος το υλικό του και εξελίσσεται. Το κουαρτέτο από το Μόντρεαλ του Καναδά έχει δύο κοπέλες στα σαξόφωνα, την Allison Burik (άλτο αλλά και μπάσο κλαρινέτο) και την Claire Devlin (τενόρο) και ένα διμελές rhythm section, με τον Eli Davidovici στο κοντραμπάσο και μια ακόμη κοπέλα, τη Mili Hοng, στα ντραμς. Στα τρία χρόνια που πέρασαν από το 2023 που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο τους “Root in Tandem” είχαν το περιθώριο να προχωρήσουν τον ήχο τους αλλά και γενικότερα τον τρόπο που εκφράζουν μέσα από τη μουσική τους τις περιβαλλοντικές και κοινωνικοπολιτικές τους ανησυχίες.
Το ίδιο το όνομά το πήραν από ένα είδος πουλιού που ζει κυρίως στη Βραζιλία με την πιο δυνατή φωνή που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα (φτάνει τα 125 ντεσιμπέλ!). Ένα από τα πολλά είδη που κινδυνεύουν, εξαιτίας της βαθμιαίας αποψίλωσης των δασών. Το κάλεσμα του bellbird μιμείται το τενόρο της Delvin στο “The Call” που έδωσε και τον τίτλο του σε ολόκληρο το άλμπουμ. Η εισαγωγή του κομματιού, με το κοντραμπάσο και τα ντραμς να οδηγούν και το τενόρο να θέτει τη ρυθμική βάση με το επίμονο κάλεσμα του bellbird, δίνει και την εικόνα για το κάθε άλλο παρά συμβατικό μοίρασμα των ρόλων ανάμεσα στα όργανα. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του γκρουπ είναι η σταδιακή επιτάχυνση του τέμπο που οδηγεί στην «εκτράχυνση» των αυτοσχεδιασμών αλλά και το αντίστροφο που φέρνει τον ήχο σε πιο μελωδική διάθεση. Εναλλαγές που μοιάζουν να αναπαριστούν τη διαδοχή των συναισθημάτων από τα ερεθίσματα που μας περιβάλλουν. Το αργό τέμπο και το ευαίσθητο θέμα του “Soft animal” δημιουργούν μια γαλήνια ατμόσφαιρα, ενώ αντίθετα πάνω στο επίσης αργό τέμπο του “Blowing on embers” αναπτύσσεται μια θρηνητική μελωδία που αφιερώνεται σε μια ελεύθερη Παλαιστίνη. Πολύ όμορφο το δέσιμο ανάμεσα στο τενόρο της Devlin και το μπάσο κλαρινέτο της Burik στο “Phthalo green” και συνολικά από κάθε άποψη ενδιαφέρον άλμπουμ το “The Call” από αυτή τη νεανική, πλούσια σε ενέργεια και ιδέες, μπάντα.
