Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τον κιθαρίστα Markus Kaardal. Είναι 26 ετών, κατάγεται από την περιοχή Sandvika που βρίσκεται 15 χιλιόμετρα δυτικά του Όσλο και αυτό το CD είναι πιθανότατα η πρώτη προσωπική του ηχογράφηση. Μαζί του έχει τρεις επίσης νέους μουσικούς: τον Oskar Goedvriend Lindberget (τενόρο σαξόφωνο), τον Torjus Gravir Klykken (ηλεκτρικό μπάσο) και τον Tobias Rønnevig (ντραμς).

Αν συλλαβίζει κανείς κάπως δύσκολα τα τέσσερα αυτά ονόματα είναι πολύ πιο απλό να αντιληφθεί τι κάνουν με τη μουσική που παίζουν στο “Kaarma” (Losen records). Το κάρμα του Kaardal είναι η ισότιμη συνύπαρξη των ακουσμάτων του. Το ξεκαθαρίζει και ο ίδιος στο μικρό κείμενο που υπάρχει στο εσωτερικό του CD: «Ένα κεντρικό ζήτημα στο άλμπουμ είναι ο αγώνας μου να ισορροπήσω και να συνδυάσω τζαζ και ροκ επιρροές». Αυτό ακριβώς συμβαίνει σε ολόκληρο το άλμπουμ, που έχει σχετικά σύντομη διάρκεια (γύρω στα 36 λεπτά). Από το μόλις ενός και κάτι λεπτού εισαγωγικό “Fotspor” που είναι αφιερωμένο στον John Coltrane, μέχρι το κλείσιμο με το βαρύ φανκ του “Wellington”. Το όλο στήσιμο του γκρουπ, με τα δυο ηλεκτρικά όργανα, που χρησιμοποιούν πολύ συχνά τις παραμορφώσεις, και το πολύ δυναμικό παίξιμο Rønnevig στα ντραμς, είναι τέτοιο που ευνοεί τις μεγάλες εντάσεις και τις εκρήξεις. Όμως ο Kaardal και ιδίως ο Lindberget είναι εξαιρετικοί και στο μελωδικό παίξιμο και φροντίζουν να το κάνουν σαφές με τρία συνεχόμενα κομμάτια που έχουν πιο χαμηλό τέμπο. Το πολύ ατμοσφαιρικό πρώτο μέρος του “Heim”, το αργόσυρτο “Limbo” και το μελαγχολικό, θρηνητικό “Willbu”. Έχουν πάντως όλο το χρόνο στη συνέχεια να ανεβάσουν κατακόρυφα την ένταση στο “Sporenstreks” ξεκινώντας από ένα μεταλλικό ριφ και τελικά στο “Wellington”, όπου κιθάρα, μπάσο και ντραμς φτιάχνουν μια σφιχτοδεμένη και κοφτερή ροκ ρυθμική τριάδα και το τενόρο σαξόφωνο παίρνει φωτιά.

www.losenrecords.no