Με την ευχέρεια που της δίνει η δισκογραφική της εταιρεία Libra Records, η Satoko Fujii δεν χάνει την ευκαιρία να κυκλοφορεί τη μια ηχογράφηση μετά την άλλη, με τόσο πολλά σχήματα (23 αναφέρει στην ιστοσελίδα της!) που χάνει κανείς τον λογαριασμό. Κοινός παρονομαστής στα περισσότερα από αυτά τα σχήματα, ο σύζυγός της, τρομπετίστας Natsuki Tamura.

Η Satoko Fujii Orchestra New York είναι η παλιότερη από τις πέντε (!) big band της -με την οποία έχει συμπληρώσει μια εικοσαετία- και το “Fukushima” είναι το δέκατο CD που κυκλοφορεί μαζί της. Πηγή έμπνευσης, όπως φαίνεται και από τον τίτλο, είναι το πυρηνικό ατύχημα που έγινε στη γιαπωνέζικη πόλη πριν από λίγα χρόνια.

Στα πέντε μέρη της εκτενούς αυτής σουίτας η Fujii επιχειρεί να γράψει ένα ηχητικό χρονικό της μεγάλης καταστροφής, δίνοντας χαλαρά περιγράμματα και κατευθύνσεις στους μουσικούς και βασιζόμενη περισσότερο στον αυτοσχεδιασμό. “Οι παρτιτούρες μου για ένα μεγάλο σύνολο δεν μοιάζουν με αυτές της κλασικής μουσικής, που μπορούν να παιχτούν μόνο διαβάζοντάς τις” λέει η πιανίστρια. “Χρειάζομαι μεγάλους αυτοσχεδιαστές για να τις ερμηνεύσουν και να τις εξελίξουν. Και με όλα αυτά τα αυτοσχεδιαζόμενα μέρη, χρειάζεται να διευθύνω και να δίνω σημάδια στην ορχήστρα ώστε να κάνω τις παρτιτούρες να δουλέψουν, να ταιριάξουν και να πάρουν ζωή. Αισθάνομαι σαν η ορχήστρα να είναι το όργανό μου”. Η σύνθεση της ορχήστρας κάνει το έργο της πολύ απλούστερο, αφού έχει στη διάθεσή της μόνο κορυφαίους σολίστες: στα σαξόφωνα τον Oscar Noriega, τον Ellery Eskelin, τον Tony Malaby και τον Andy Laster, στις τρομπέτες εκτός από τον Tamura, τον Dave Ballou και τον Herb Robertson, στα τρομπόνια τον Joey Sellers, τον Joe Fiedler και τον Curtis Hasselbring και ως ρυθμική τριάδα τον Nels Cline (κιθάρα), τον Stomu Takeishi (μπάσο) και τον Ches Smith (ντραμς).

Στην πραγματικότητα τα πέντε μέρη της σουίτας ακούγονται σαν ένα, χωρίς διακοπή κομμάτι, διάρκειας περίπου μιας ώρας. Στο ξεκίνημα το βουβό φύσημα των πνευστών στήνει το φρικιαστικό προμήνυμα της επερχόμενης απειλής, που σιγά σιγά κλιμακώνεται και ξεσπά με διάφορους συνδυασμούς της πολυμελούς γραμμής των πνευστών και του ηλεκτρικού rhythm section. Άλλοτε ένα όργανο μόνο του, άλλοτε σύσσωμη η front line, άλλοτε ολόκληρη η ορχήστρα με πλήρη και δομημένη ρυθμική συνοδεία, πότε με μελωδικά μέρη, πότε με άναρχους αυτοσχεδιασμούς, προσπαθούν να αποτυπώσουν το ξέσπασμα, τον απόηχο και τον θρήνο της καταστροφής. Το όμορφο και γαλήνιο πέμπτο και συντομότερο μέρος της σουίτας, αφήνει να φανεί μια ακτίνα ελπίδας στο κλείσιμο του CD.

http://www.satokofujii.com