Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο ντεμπούτο των Allmans ακριβώς πριν από πενήντα χρόνια, τον Νοέμβριο του 1969.

Όπως γράφει ο Scott Freeman στη βιογραφία του γκρουπ, το τραγούδι ήρθε στο μυαλό του 21 ετών τότε Gregg Allman ένα βράδυ, την ώρα που ήταν έτοιμος να κοιμηθεί. Ήταν σκοτάδι και δίσταζε να να ανάψει το φως για να αναζητήσει μολύβι και χαρτί, γιατί δεν ήθελε να ξυπνήσει ένα μικρό παιδί που βρισκόταν στο δωμάτιο. Ένιωθε όμως ότι αν περίμενε μέχρι το πρωί θα ήταν αργά και η έμπνευση θα είχε χαθεί. Έτσι κατέφυγε σε μια σιδερώστρα που βρισκόταν δίπλα του κι άναψε δυο σπίρτα. Κρατώντας το ένα αναμμένο και σβήνοντας το άλλο άρχισε να γράφει με την καρβουνιασμένη άκρη. Ανανεώνοντας συνεχώς τα σπίρτα ολοκλήρωσε το κομμάτι πάνω στo κάλυμμα της σιδερώστρας.

Κι όπως παραδέχτηκε αργότερα δεν είχε ιδέα ότι η εισαγωγή που σκέφτηκε ήταν σε ρυθμό 11/8 για να μετατραπεί μόλις έμπαιναν τα φωνητικά σε 12/8. Για να το καταλάβει χρειάστηκε να του το εξηγήσει με ένα σχεδιάγραμμα ο πρώτος κιθαρίστας και ηγέτης του γκρουπ, ο αδελφός του Duane.