Η ηχογράφηση με σχήμα ντούο είναι κάτι πολύ γνώριμο και για τους δύο. Ο Wadada Leo Smith την έχει επιχειρήσει αρκετές φορές (με τον Ed Blackwell, τον Jack DeJohnette, τον Vijay Iyer, τον Louis Moholo και αρκετούς ακόμη). Το ίδιο και η Sylvie Courvoisier που έχει ηχογραφήσει με τη Mary Halvorson, τον Mark Feldman, τον Jacques Demierre. Από 2017, που γνωρίστηκαν, έχουν παίξει αρκετές φορές μαζί και συνεργάστηκαν στο “Chimaera” της  Courvoisier το 2023. Στο “Angel Falls” (Intakt records) τους συναντάμε για πρώτη φορά ως ντούο.

«Όποτε έχω παίξει πάνω στη σκηνή με τη Sylvie Courvoisier… πάντοτε είναι ένα αμοιβαίο και δημιουργικό ταξίδι», λέει ο Smith στο βιβλιαράκι στο εσωτερικό του CD. «Έχει θάρρος και είναι κάτι που φαίνεται όταν κάθεται στο πιάνο· όταν έχει την έμπνευση να προχωρήσει προς κάτι, δεν το πλησιάζει απλά, το προχωρά σαν να έχει σκοπό να σώσει τη δημιουργία». Επιβεβαιώνοντας τα λόγια του η Courvoisier του ζήτησε να βρεθούν στο στούντιο χωρίς την παραμικρή παρτιτούρα. Ξεκίνησαν να παίζουν το μεσημέρι και σε δυο ώρες η ηχογράφηση είχε τελειώσει. Ως το βράδυ είχαν ξεμπερδέψει και με τη μίξη, διατηρώντας τη σειρά των κομματιών ακριβώς με τη σειρά που τα είχαν παίξει.

Σε όλη τη διάρκεια του CD δεν θα ακούσεις το ένα όργανο να αυτοσχεδιάζει ή να παίζει το θέμα ενώ το άλλο συνοδεύει, αλλά δυο φωνές που βρίσκονται σε διάλογο, που η μια συμπληρώνει την άλλη ψάχνοντας για το σημείο ισορροπίας. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να δείξουν τις δεξιοτεχνικές τους ικανότητες παίζοντας πολλές νότες και περίπλοκα σχήματα, επικεντρώνονται στο να ακούσουν μέσα τους και μέσα στον άλλο και να αποδώσουν με ήχο εικόνες και ατμόσφαιρες. Οι τίτλοι των κομματιών δίνουν και μια πρόγευση: “Whispering images”, “A line through time”, “Angel falls”, “Sonic utterance”, “Kairos”. Το πιάνο της Courvoisier μεταφέρει τη βαθιά μελέτη και γνώση της ευρωπαϊκής παράδοσης, της μοντέρνας κλασικής και της ατονικής μουσικής. Από την άλλη ο Smith, αν και όλη του η μουσική διαδρομή είναι μέσα στην ελεύθερα αυτοσχεδιαζόμενη σκηνή, οι ρίζες του είναι πάντα στα blues και στις αρχές της αφρο-αμερικάνικης κουλτούρας. Σε όλα τα κομμάτια τους ακούς να έχουν ποιητική διάθεση για εύθραυστες, χαμηλόφωνες, μελαγχολικές μελωδίες και αραιές, μινιμαλιστικές γραμμές κι αμέσως στη συνέχεια είσαι σίγουρος ότι από στιγμή σε στιγμή είναι έτοιμοι να εκραγούν. Και στη μια περίπου ώρα που διαρκεί το άλμπουμ νιώθεις βαθιά πως ό,τι ακούς έχει βγει επί τόπου, μέσα από την αλληλεπίδραση, παρακολουθώντας ο ένας την έκφραση του άλλου, αλλά και ότι έχουν αφιερώσει όλη τους την καλλιτεχνική πορεία για να μπορέσουν να είναι στη θέση να το κάνουν αυτό.

https://sylviecourvoisier.com,  https://www.wadadaleosmith.com