
Review
Share this post:
H pedal steel κιθάρα είναι από τα όργανα που χρησιμοποιούνται σχετικά σπάνια στην τζαζ και ακόμη λιγότερο στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Η Susan Alcorn από το Κλίβελαντ του Οχάιο, εδώ και δεκαετίες, επεκτείνει με τη δουλειά της το όργανο πολύ πέρα από την country και τον παραδοσιακό του ρόλο. Έχοντας συνεργαστεί με πολλούς μουσικούς της δημιουργικής σκηνής (Evan Parker, Joe McPhee, Ken Vandermark, Chris Cutler, Mary Halvorson, Ingrid Laubrock, Michael Formanek, κ.ά.) έχει αρκετούς προσωπικούς δίσκους που διαφέρουν πολύ μεταξύ τους.
Η ιδέα για το καινούριο της άλμπουμ “Canto” (Relative Pitch records) προέκυψε από την αγάπη της για τη Χιλή που την επισκέφτηκε για πρώτη φορά πριν από είκοσι χρόνια. Ένα άλμπουμ που δεν μοιάζει πολύ με τα προηγούμενά της, μιας και όχι μόνο είναι βαθιά επηρεασμένο από τη λατινοαμερικάνικη μουσική και ειδικά το nueva canción, αλλά και γιατί οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στο Septeto Del Sur (εκτός φυσικά από την ίδια) είναι Χιλιανοί. Έμπειροι μουσικοί με προϊστορία στη σκηνή της χώρας τους και με συνεργασίες με γνωστούς αυτοσχεδιαστές. Ανάμεσά τους η μπασίστρια Amanda Irarrazabal έχει συμπράξει με τον Joe McPhee και τη Joëlle Léandre και ο κιθαρίστας Luis “ToTo” Alvarez με τον Lukas Ligeti και τον Kevin Shea.
Το υλικό του άλμπουμ αποτελείται από πέντε συνθέσεις της Alcorn και μια διασκευή. Οι δυνατές και ευαίσθητες μελωδίες της φανερώνουν πόσο σε βάθος έχει αφομοιώσει τη λατινοαμερικάνικη κουλτούρα και παράλληλα ο τρόπος που τις εξελίσσει και η κατεύθυνση που τους δίνει δείχνουν ότι θέλει να μεταχειριστεί αυτή την κληρονομιά με τους δικούς της όρους. To “Suite para todos”, με το εξαιρετικά μελωδικό και θλιμμένο θέμα του που πολύ γρήγορα παρεκτρέπεται, καθώς το φλάουτο και η pedal steel μιμούνται φωνές πουλιών και ακολουθούν θορυβώδεις ομαδικοί αυτοσχεδιασμοί, δηλώνει εξαρχής το πώς χρησιμοποιεί η Alcorn τις επιρροές της. Με λίγα λόγια θα λέγαμε ότι στο “Canto” συναντιούνται η avant jazz με την παραδοσιακή και τη μοντέρνα λατινοαμερικάνικη folk, αλλά και με country αποχρώσεις λόγω της pedal steel κιθάρας. Η Alcorn δίνει μεγάλη έμφαση στις δυνατές, γεμάτες συγκίνηση μελωδίες, οδηγώντας τις γρήγορα αλλού με μια διάθεση για περιπέτεια, πειραματισμούς και παιχνίδι με τον θόρυβο, τις αντηχήσεις και την κακοφωνία. Κεντρικό ρόλο έχει η πλούσια σε περιεχόμενο σουίτα που έδωσε τον τίτλο της στο CD, με τα τρία μέρη της να καταλαμβάνουν σχεδόν τα δύο τρίτα από τη διάρκειά του. Η διασκευή στο “El derecho de vivir en paz” του σπουδαίου Χιλιανού τραγουδοποιού Victor Jara, που δολοφονήθηκε από το καθεστώς του Πινοσέτ, τραγουδισμένο από τη φωνή της Irarrazabal και με ένα γεμάτο ροκ ηλεκτρισμό σόλο από την κιθάρα του Alvarez, κλείνει με μαχητικό και πολύ φορτισμένο τρόπο αυτό το για πολλούς λόγους ξεχωριστό άλμπουμ.