Supereon
Supereon, “Phase I”

Review

Share this post:

November 3, 2026

Τρεις νέοι μουσικοί, o Martin Sandvik Gjerde (πιάνο), o Alexander Hoholm (κοντραμπάσο) και o Raymond Storaunet Lavik (ντραμς),  σχημάτισαν πριν από δύο χρόνια στη Νορβηγία τους Supereon. Η επιλογή ενός ονόματος για το συγκρότημα, αντί του ονόματος ενός από τα μέλη συνοδευόμενη από τη λέξη trio, δίνει μια πρώτη ένδειξη και για την ταυτότητά του. Προέχει δηλαδή γι’ αυτούς η ομαδικότητα και η συλλογική δημιουργία από το να υπάρχει η κεντρική προσωπικότητα του leader με την οποίο να αλληλεπιδρούν οι υπόλοιποι.

Το γκρουπ έχει τη συνήθη δομή ενός piano trio. Με την πρώτη τους ηχογράφηση “Phase I” (Losen Records) οι τρεις μουσικοί κάνουν σαφές ότι έχουν μια ιδιαίτερη άποψη για τον τρόπο λειτουργίας αυτού του κλασικού σχήματος της jazz. Και ο ίδιος ο τίτλος του άλμπουμ υποδηλώνει ότι έχουν σκοπό να προχωρήσουν και σε επόμενες φάσεις αυτό που ξεκινούν.

«Στον πυρήνα του “Phase I” βρίσκεται περισσότερο η διαδικασία παρά ένα σετ συνθέσεων. Η μουσική είναι εντελώς αυτοσχεδιαστική, διαμορφώνεται σε πραγματικό χρόνο μέσα από σύντομες ρυθμικές ιδέες που λειτουργούν ως αφετηρίες» λέει το κείμενο στο εσωτερικό του CD. Θυμίζοντας τον τρόπο που χτίζουν τη μουσική τους οι Necks, οι Supereon δουλεύουν σαν να ξετυλίγουν ένα κουβάρι, με σταδιακή ανάπτυξη και όχι με προκαθορισμένες συνθέσεις. Το κάνουν βέβαια σε πιο σύντομα χρονικά διαστήματα, με πιο συμπυκνωμένο τρόπο (κάθε κομμάτι διαρκεί το πολύ έξι λεπτά και όχι ένα ολόκληρο άλμπουμ) και με μεγαλύτερη έμφαση στο ρυθμικό στοιχείο. Ένα απλό ρυθμικό μοτίβο ή μια μινιμαλιστική μελωδική φράση αρκεί για να γίνει το σημείο εκκίνησης μιας ηχητικής διαδρομής, που εξελίσσεται και μεταμορφώνεται λίγο λίγο, χωρίς θεαματικές μεταβολές στο τέμπο, την κατεύθυνση ή την ένταση.

Αν και σε κάποια κομμάτια (όπως το “Remain” ή το “Drift” από τη μέση του περίπου και μετά) η ένταση είναι μεγαλύτερη, η διαρκής, υπνωτική κίνηση δίνει στην έκφραση των Supereon έναν τελετουργικό χαρακτήρα. Κανένα από τα τρία όργανα δεν αναζητά πρωταγωνιστικό ρόλο, κανένα δεν βγαίνει μπροστά για να εντυπωσιάσει κάνοντας κάτι περίτεχνο. Ακούγονται να χτίζουν από κοινού τον ήχο, προτείνοντας τελικά ότι η επανάληψη, ο αυτοσχεδιασμός, η βαθμιαία μεταμόρφωση μπορούν να λειτουργήσουν ως συνθετικές αρχές. Σίγουρα έχουμε να κάνουμε με ένα piano trio με δυνατή προσωπικότητα και δική του, ιδιαίτερη ηχητική άποψη.

www.losenrecords.no