O βραζιλιάνος περκασιονίστας Naná Vasconcelos (2 Αυγούστου 1944 – 9 Μαρτίου 2016) ήταν βιρτουόζος σε διάφορα κρουστά, ανάμεσα στα οποία και το αφρικάνικης προέλευσης μονόχορδο berimbau. Άρχισε να γίνεται γνωστός παίζοντας με τον Milton Nascimento, με τον οποίο τον άκουσε ο Gato Barbieri και τον πήρε μαζί στην ευρωπαϊκή του περιοδεία και στο Montreux Jazz Festival το 1970. Οι εμφανίσεις αυτές τού άνοιξαν τον δρόμο για συνεργασίες και με άλλους σημαντικούς μουσικούς της τζαζ όπως ο Egberto Gismonti, o Jon Jassell, o Don Cherry, ο Jan Garbarek και o Pat Metheny. Στην προσωπική του πορεία ηχογράφησε πάνω από 20 άλμπουμ, ξεκινώντας από τη δεκαετία του ’70 και με πιο πρόσφατο το “Sinfonia & Batuques” του 2011. Τα κρουστά του φιλοξενήθηκαν ακόμη από πολλά γνωστά ονόματα όπως οι Talking Heads, o B.B. King, o Paul Simon, η Chaka Κhan, οι Os Mutantes και η Laurie Anderson.

Ο Keith Emerson (2 Νοεμβρίου 1944 – 10 Μαρτίου 2016), που όπως λένε τα νεότερα έδωσε ο ίδιος τέλος στη ζωή του, δεν ήταν βέβαια ένας τζαζ μουσικός. Όμως το περίτεχνο (κάποιες φορές υπερβολικό) παίξιμό του που ήταν ένας συγκερασμός από διάφορα στιλ, είχε επηρεαστεί και από την τζαζ. Όπως είχε πει ο ίδιος “κόλλησε” με το χάμμοντ όταν άκουσε τον Jack McDuff στο “Rock Candy”, ένα κομμάτι που το έπαιξε αργότερα και ο ίδιος, ενώ συχνά από τις ηχογραφήσεις του περνούσαν και γνωστά κομμάτια από το τζαζ ρεπερτόριο. Ανάμεσά τους το “Au Privave” του Charle Parker και το “Rhythm-A-Ning” του Thelonious Monk στο άλμπουμ του “Off the Shelf”. Στο “Emerson Plays Emerson” του 2002 συμπεριέλαβε το “Summertime”, αλλά και το “Honky Tonk Train Blues” του Meade “Lux” Lewis, που το ηχογράφησε παίζοντας επί σκηνής μαζί με τον Oscar Peterson σε μια τηλεοπτική του εμφάνιση.

H Ernestine Anderson (11 Νοεμβρίου, 1928 – 10 Μαρτίου 2016), έκανε μια καριέρα που κράτησε πάνω από εξήντα χρόνια κινούμενη ανάμεσα στο τζαζ και το μπλουζ ρεπερτόριο. Γεννημένη στο Χιούστον του Τέξας, άρχισε να τραγουδά gospel από παιδί. Στα μέσα της δεκαετίας του ’40 ξεκίνησε να περιοδεύει με τον Johnny Otis και το 1948 κυκλοφόρησε το πρώτο της σίνγκλ “K.C. Lover”/“Good Lovin’ Babe”. Τη δεκαετία του ’50 συνεργάστηκε με τον Lionel Hampton, τον Duke Jordan και τον Gigi Gryce και κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ “Hot Cargo”. Μετά από μια προσωρινή απομάκρυνση από την ενεργό δράση, επέστρεψε δυναμικά στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και έκανε μια σειρά από πετυχημένα άλμπουμ στην Concord Records. To 1993 υπέγραψε στην εταιρεία Qwest του Quincy Jones, με την οποία κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ, ενώ τελευταία της δουλειά ήταν το “A Song for You” (2009) και το λάιβ “Nightlife” που κυκλοφόρησε το 2011.