Πρωτοεμφανιζόμενη στη δισκογραφία η Μαρία Γράψα, αλλά και μόνο μια σύντομη ματιά στην ιστοσελίδα της δείχνει ότι έχει διανύσει αρκετή διαδρομή πριν φτάσει στο πρώτο της CD. Σπούδασε κλασικό πιάνο, μέχρι που συνάντησε τον Γιώργο Κοντραφούρη και η πορεία της στη μουσική πήρε άλλον δρόμο. Εγκατεστημένη στην Αγγλία εδώ και σχεδόν μια δεκαετία, σπούδασε τζαζ και μπήκε για τα καλά στη δυνατή μουσική σκηνή του Λονδίνου με εμφανίσεις σε πολύ γνωστούς χώρους και με πολλούς καλλιτέχνες, με γνωστότερο όλων τον Tim Berne.

Με το “Life” (Musical Dojo records) η πιανίστρια έρχεται να δώσει το προσωπικό της στίγμα, μιας και το άλμπουμ περιλαμβάνει μόνο δικές της συνθέσεις, όλες μάλιστα σε δική της ενορχήστρωση. Το βασικό της σχήμα είναι ένα σεξτέτο που εκτός από την ίδια περιλαμβάνει την Becca Wilkins (φωνητικά), τον Matthew Kilner (τενόρο σαξόφωνο), τον Liam Brennan (άλτο σαξόφωνο, κλαρινέτο, μπάσο κλαρινέτο), τον Tommy Fuller (κοντραμπάσο) και τον Kai Chareunsy (ντραμς).

Η θεματολογία της Γράψα περιστρέφεται κυρίως γύρω από τον χρόνο. Η ονομασία του άλμπουμ, αλλά και αρκετών κομματιών, η ασπρόμαυρη παιδική φωτογραφία της αδελφής της στο εξώφυλλο, το απόσπασμα με την παιδική φωνή του ανιψιού της, τα λόγια στο εσωτερικό του καλαίσθητου digipak, οι στίχοι των κομματιών, όλα έχουν να κάνουν με αυτήν την αίσθηση. Του χρόνου που κύλησε και παράλληλα εκείνων που έρχονται, που ακολουθούν. Αλλά και με τις μνήμες από την παιδική ηλικία, τα πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή της. Αυτή η αίσθηση γίνεται ιδιαίτερα έντονη στα κομμάτια στα οποία συμμετέχει με τα πολύ εκφραστικά -είτε με στίχους είτε χωρίς λέξεις- φωνητικά της η Becca Wilkins, που έχει γράψει και τους στίχους. Τα κομμάτια αυτά με τις μελωδίες τους κοιτάζουν νοσταλγικά προς τα πίσω, αλλά και με λαχτάρα το τι θα φέρει το μέλλον. Ανάμεσά τους την πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη έχει το ομότιτλο κομμάτι του άλμπουμ, που από τη χαμηλόφωνη και με διακριτική υπόκρουση εισαγωγή περνά σε ένα κρεσέντο διαρκείας με εξαιρετική δουλειά από το άλτο σαξόφωνο του Brennan και ειδικά το τενόρο της Emma Rawicz.

Εντυπωσιακή είναι και η συνεισφορά στα ορχηστρικά κομμάτια από τη βασική πρώτη γραμμή των πνευστών που φτιάχνουν ο Kilner και ο Brennan, είτε δηλώνοντας το θέμα είτε βγαίνοντας στη συνέχεια μπροστά. Το πιάνο οδηγεί με μαεστρία το rhythm section, παρέχοντας μεγάλο αρμονικό πλούτο και όμορφα δομημένα σχήματα, ενώ στο “Anna Back” δυο κιθαρίστες, ο Tom Pountney και ο Torin Davies, έρχονται να προσθέσουν μια νέα διάσταση στον ήχο χωρίς όμως να «διαταραχτεί» το ύφος του άλμπουμ. Και τελικά αυτό είναι ίσως και το πιο χαρακτηριστικό και δυνατό στοιχείο του “Life”. Το ότι συνδυάζοντας συστατικά και ακούσματα από διάφορα είδη και αντλώντας ερεθίσματα από διάφορες πηγές, φτιάχνει το δικό του υψηλής αισθητικής ύφος.

http://mariagrapsa.com