Κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε μια αξιόλογη δουλειά κάποιου, άγνωστου σε μας, καλλιτέχνη είναι σαν να συμβαίνει μια μικρή αποκάλυψη. Και ακόμη περισσότερο όταν διαπιστώνουμε ότι ο καλλιτέχνης αυτός έχει ήδη στο ενεργητικό του και άλλο έργο που αξίζει επίσης να αναζητήσουμε.

Κάτι τέτοιο γίνεται και με την μπασίστρια Ilaria Capalbo, που γεννήθηκε στη Νάπολη, σπούδασε στο κονσερβατόριο του Σαλέρνο και συνέχισε τις σπουδές της στο Royal College of Music της Στοκχόλμης. Εδώ και μερικά χρόνια έχει κάνει βάση της τη Στοκχόλμη, όπου κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ “Karthago” το 2022, συμμετέχοντας παράλληλα σε αρκετές ακόμη ηχογραφήσεις.

Στο νέο της άλμπουμ, που έχει τον τίτλο “The brightest star” (Bluenord records), έχει κρατήσει όλο το line-up του πρώτου, δηλαδή τον Thomas Backman (άλτο σαξόφωνο και μπάσο κλαρινέτο), τον Fredrik Nordström (τενόρο σαξόφωνο) και τον Ανδρέα Χουρδάκη (κιθάρα), με μόνη αλλαγή τον Henrik Jäderberg (ντραμς). Πηγή έμπνευσης και κεντρικός άξονας για τις επτά συνθέσεις του άλμπουμ, που όλες έχουν γραφτεί από την μπασίστρια (πλην μιας που μοιράζεται με τον Nordström και τον Χουρδάκη) είναι οι πρώτες της εμπειρίες από τη μητρότητα και οι αλλαγές που ήλθαν στην προσωπική και τη δημιουργική της πορεία. Με αυτόν τον τρόπο θέτει έμμεσα και το ζήτημα του τι σημαίνει στις μέρες μας για μια δημιουργό να βρίσκει τον δρόμο της επωμιζόμενη τους ταυτόχρονους ρόλους της μουσικού, συνθέτριας, γυναίκας – ηγέτη γκρουπ και μητέρας. Κοινό στοιχείο όλων των κομματιών είναι η αλληλοτροφοδότηση των επιρροών της Capalbo από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, το ροκ και την κινηματογραφική μουσική.

Το επιβλητικό “Arrival” μας εισάγει κινηματογραφικά σε αυτό το κόνσεπτ αναγγέλλοντας την άφιξη με ένα εφέ που μοιάζει με τον ήχο μηχανής ελικοπτέρου. Στο ξεκίνημά του θυμίζει έντονα σε ύφος το “Lonely woman” του Ornette Coleman, ενώ στην κιθαριστική δουλειά του Χουρδάκη ακούμε ανατολίτικες κλίμακες αλλά και αρκετές δόσεις από Bill Frisell. Στη συνέχεια η Capalbo χρησιμοποιώντας από τη μια τα βαθιά ηχοχρώματα του μπάσου κλαρινέτου δίπλα στις δικές της μπασογραμμές και από την άλλη την εκρηκτικότητα που έχει το τενόρο του Nordström, δημιουργεί ένα πλαίσιο με συνεχείς εναλλαγές, κορυφώσεις και διαρκή αυτοσχεδιαστική εξέλιξη. Το κομμάτι αυτό καθορίζει και το όλο ύφος του άλμπουμ που έχει ως πιο έντονο χαρακτηριστικό του τη βαθιά συναισθηματική προσέγγιση της Capalbo που αποφεύγει τα φορτωμένα παιξίματα, δίνει στη μουσική χώρο να αναπνεύσει και αφήνει τις αισθήσεις να θυμηθούν και να κινηθούν ανάμεσα στη γαλήνη, την ένταση και το πάθος.  Το Cosmos/Earth φέρνει τις πιο λυρικές στιγμές του άλμπουμ, με δυνατές κορυφώσεις και εξαιρετική κιθαριστική δουλειά από τον Χουρδάκη. Το “Two Visions”, η μοναδική συλλογική σύνθεση, και στη συνέχεια το “Ode”, που εξελίσσονται μέσα από την ελεύθερη συνομιλία μεταξύ των οργάνων, είναι και τα πιο ανοιχτά αυτοσχεδιαστικά κομμάτια του δίσκου. Ένας δίσκος και μια καλλιτέχνιδα που αξίζει πραγματικά να ανακαλύψουμε.

https://www.ilariacapalbo.com