To “The Consumption: A Tragic Folktale in Six Parts” του Dr. Purgatory είναι ένα πολυεπίπεδο έργο. Εμπνέεται από τρεις πολύ διαφορετικές μεταξύ τους μουσικές προσωπικότητες, ενώ παράλληλα σχετίζεται με άμεσο τρόπο και με τη λογοτεχνία. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Dr. Purgatory είναι το όνομα πίσω από το οποίο βρίσκεται ο Καναδός κιθαρίστας David Riddel. Ο Riddel σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και συνέχισε τις σπουδές του στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ με δάσκαλο τον Ολλανδό κιθαρίστα Reinier Baas. Στο άλμπουμ αυτό, που είναι το δεύτερό του, θέλησε να συνδυάσει τις επιρροές που είχε από τον δάσκαλό του, καθώς και από τη μουσική του Maurice Ravel και της Bjork. Όσο όμως σχηματιζόταν μέσα του αυτό το μουσικό κόνσεπτ, παράλληλα άρχισε να παίρνει μορφή στο μυαλό του και μια ιστορία, επηρεασμένη και αυτή με τη σειρά της από τρεις άλλες προσωπικότητες, αυτή τη φορά από τον χώρο της λογοτεχνίας: την Oddessa Moshfegh, τον George Sanders και τον Aleister Crowley. Την ιστορία που έπλασε την αποτύπωσε σε ένα μικρό βιβλίο που συνοδεύει το άλμπουμ και είναι αναπόσπαστο κομμάτι του, αφού καθένα από τα έξι κεφάλαια που το αποτελούν δίνει τον τίτλο στα έξι μουσικά μέρη του άλμπουμ. Διαβάζοντας κανείς την ιστορία, όπου πρωταγωνιστούν φανταστικά όντα και ζώα, αντιλαμβάνεται καλύτερα την όλη σύλληψη του Riddel. Φυσικά όμως και χωρίς την ανάγνωση μπορεί να απολαύσει εξίσου καλά τη μουσική.

Από την αρχή ως το τέλος, το άλμπουμ έχει προετοιμαστεί μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια παίρνοντας τη μορφή μιας σουίτας που έχει σκοπό να διηγηθεί μουσικά μια ιστορία. Κάθε μέρος της σουίτας δεν έχει την ίδια βαρύτητα (το “Intermission” διαρκεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα), όλα όμως εξυπηρετούν την αφήγηση, με αλλαγές διαθέσεων από κομμάτι σε κομμάτι και έντεχνη γραφή, συνθέτοντας ένα άκουσμα υψηλής αισθητικής που θα το περιγράφαμε σαν chamber jazz. Η ατμοσφαιρική και μελωδική κιθάρα του Riddel  λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος που οδηγεί τις γραμμές των πνευστών της Colleen Allen (άλτο σαξόφωνο, φλάουτο) και του Conrad Gluch (άλτο σαξόφωνο, μπάσο κλαρινέτο) και το βιολί της Aline Homzy, με το επταμελές γκρουπ να συμπληρώνεται από τη ρυθμική τριάδα του Noam Lemish (πιάνο), του Andrew Downing (κοντραμπάσο) και του Stefan Hegerat (ντραμς). Κάθε κομμάτι έχει σαφώς περιγεγραμμένα μέρη και συγκεκριμένη εξέλιξη, υπογραμμίζοντας ότι δίνεται προτεραιότητα στη σύνθεση. Πέρα όμως από την εκτελεστική ακρίβεια και πειθαρχία υπάρχουν και πολλές στιγμές «δομημένης ελευθερίας». Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι ωραίες εναλλαγές στους αυτοσχεδιασμούς που μοιράζονται η κιθάρα και το σαξόφωνο στο γρήγορο τέμπο του “The Muddy River to Nowhere”, το πιάνο σόλο του Lemish και αμέσως μετά η κιθάρα στο υποβλητικό φανκ του “The Consumption” και το λυρικό βιολί της Homzy που δίνει εξωτική χροιά στο “Necropolis”.

https://drpurgatory.bandcamp.com/album/the-consumption-a-tragic-folktale-in-six-parts