Ως άνθρωπος του ρυθμού ο νεοϋορκέζος ντράμερ Daniel Freedman εκτός από την τζαζ έχει μελετήσει την αφρικάνικη και τη λατινοαμερικάνικη παράδοση, αλλά και τη μουσική της Καραϊβικής και της Μέσης Ανατολής. Την τελευταία κυρίως μέσα από τη συνεργασία του με πολλούς ισραηλινούς αυτοσχεδιαστές -όπως ο τρομπετίστας AvishaiCohen και ο μπασίστας Omer Avital (είναι και οι τρεις τους ιδρυτικά μέλη των Third World Love) και την αδελφή τού Avishai, τη γνωστή κλαρινετίστα Anat Cohen– ίσως όμως και λόγω καταγωγής κρίνοντας από το επώνυμό του. Όλες αυτές τις μουσικές φροντίζει να τις ενσωματώνει στις προσωπικές του ηχογραφήσεις, όχι πολύ συχνές είναι η αλήθεια, αφού μέσα σε δεκαπέντε χρόνια έχει κυκλοφορήσει μόνο τρία άλμπουμ με το όνομά του.

Το πρώτο από τα τρία, το “Daniel Freedman Trio” (2001), είναι και το σχετικά πλησιέστερο προς την straight jazz. Με το “Bamako by Bus” (2012) άρχισε να προσδίδει στη μουσική του έναν πιο κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, κάτι που συνεχίζεται και με το “Imagine That” (Anzic records), βασιζόμενος πάντα σε μια μικρή ομάδα μουσικών με τους οποίους γνωρίζεται βαθιά. Η πολυεθνική αυτή ομάδα περιλαμβάνει τον κιμπορντίστα και πιανίστα Jason Lindner, τον Omer Avital (παρόντες και οι δύο σε όλα του τα άλμπουμ), τον περίφημο κιθαρίστα από το Μπενίν (πρώην Δαχομέη) Lionel Loueke και τον βραζιλιάνο περκασιονίστα Gilmar Gomes.

Κανένα από τα κομμάτια του “Imagine That” δεν βασίζεται σε κάποια κλασική τζαζ φόρμα. Όλα τους ακολουθούν τη δομή και την εξέλιξη τραγουδιού, ξεκινώντας από έναν αφρικάνικο ή λάτιν ρυθμό, μια ποπ μελωδία, έναν σκοπό της Μέσης Ανατολής. Χαρακτηριστικό δείγμα του προσανατολισμού του άλμπουμ η διάρθρωση του “Big In Yemen”. Η ανατολίτικη μελωδία, παιγμένη από τον Avital στο ούτι (είναι δεινός και ως ουτίστας), μεταφέρεται με επιδεξιότητα από τον Loueke στην Αφρική με βοήθεια και από το δίδυμο των κρουστών, για να καταλήξει στο τζαζ ροκ χάρη κυρίως στα πλήκτρα του Lindner. Από την ανατολή ξεκινά και παραμένει μέχρι το τέλος το “Eastern Elegy”, σύνθεση του Freedman για τον πόλεμο της Συρίας, με κορυφαίο σημείο το σόλο του Avital που παίζοντας με τα μικροδιαστήματα στα υψηλά ρετζίστρα του κοντραμπάσου το κάνει να ακούγεται σαν ούτι. Ο εξαιρετικός μπασίστας έχει ένα ακόμη μεστό σόλο στο “Love Takes Time”, γραμμένο από τον Lindner με το μυαλό στη Motown, αλλά και με δυνατό gospel συναίσθημα. Στο “Determined Soul” Loueke και Lindner παίζουν με απόλυτη ταύτιση την ανταλλαγή φράσεων, τόσο που σχεδόν δεν καταλαβαίνεις ποιος παίζει κιθάρα και ποιος πλήκτρα. Θα ήταν βέβαια παράλειψη να μην τονιστεί ο ρόλος του Lionel Loueke. Είναι ένας από τους κιθαρίστες με τον πιο προσωπικό και αναγνωρίσιμο ήχο στην εποχή μας -ιδίως όταν δίνει στο όργανο το χαρακτηριστικό αφρικάνικο χρώμα και τραγουδά τις νότες που παίζει- αλλά και τη μεγαλύτερη ευκινησία ανάμεσα στα στιλ, καθώς για παράδειγμα μετά το πάντρεμα ανατολής και Αφρικής του “Big In Yemen” πηγαίνει κατευθείαν στο αρτ ροκ με το “Codex” των Radiohead. Το “The Sisters Dance” ολοκληρώνει την εντυπωσιακή αυτή δουλειά με ένα κοινό σόλο των δύο κρουστών.

http://www.danielfreedman.net