Review
Share this post:
Αν και είναι μόνο είκοσι έξι ετών ο Δανός Antonio Dayyani έχει φτάσει ήδη στο τρίτο άλμπουμ του. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι από την πρώτη του δουλειά, το “Herfra Kan Det Kun Gå To Veje” του 2022, είχε ξεκάθαρο τι θέλει να κάνει και ποιος ήχος τον αντιπροσωπεύει. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι ο κόσμος που δημιούργησε από τότε ωριμάζει και εξελίσσεται χωρίς δραματικές αλλαγές, ενώ πάντοτε ο χρόνος που του χρειάζεται για να εκφραστεί είναι λίγος (καθένα από τα τρία άλμπουμ έχουν διάρκεια γύρω στα τριάντα λεπτά).
Στο “Organisme”(April Records) έχει μαζί του τους ίδιους ακριβώς συνεργάτες, που σχηματίζουν ένα όχι πολύ συνηθισμένο στη δομή του σεξτέτο: Jon Askjær (τρομπέτα / φλούγκελχορν), Cahlo Heyman Krill (κιθάρα), Magnus Munk Tækker (pedal steel κιθάρα) Andrea Maagaard (πιάνο), Harald Hagelskjær (μπάσο), με τον ίδιο στα ντραμς. Ένας συνδυασμός οργάνων που τον βοηθά να φέρει κοντά δύο από χαρακτηριστικές αναφορές της μουσικής του, τη Nordic jazz και την americana.
Ένα άλλο γνώρισμα της μουσικής του Dayyani είναι ότι, αν και ντράμερ, τα ντραμς έχουν διακριτική παρουσία, βγαίνουν μόνο πολύ σποραδικά στο προσκήνιο, κι ακόμη και τότε το κάνουν με λιτό και μετρημένο παίξιμο. Εκείνα που προτάσσονται είναι η σύνθεση, η μελωδία, η ζεστή ατμόσφαιρα, ο ομαδικός ήχος. Το τέμπο είναι συνήθως αργό, οι αυτοσχεδιασμοί ακούγονται σχεδόν λακωνικοί και τα κομμάτια ακολουθούν, τις περισσότερες φορές, τη φόρμα του τραγουδιού. Αυτός προφανώς είναι και ο λόγος που δυο από αυτά έχουν και φωνητικά.
Ο ίδιος ο τίτλος του άλμπουμ και οι στίχοι του εναρκτήριου “En lykkelig organisme” (ένας ευτυχισμένος οργανισμός), που το τραγουδά μάλιστα ο ντράμερ, δίνουν όνομα και σε ολόκληρο το κόνσεπτ: κάθε σύνθεση, με τον δικό της χαρακτήρα, είναι και ένα μέρος του συνόλου που είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Όπως και οι άνθρωποι, οι σχέσεις τους, οι κοινωνίες, η ζωή, συνθέτουν τον κόσμο ολόκληρο, τον οποίο η τέχνη -και στην προκειμένη περίπτωση οι όμορφες αυτές μπαλάντες και συνολικά το άλμπουμ του Dayyani- προσπαθεί να τον κάνει ομορφότερο. Η πιο ζωηρή στιγμή του “Organisme” έρχεται στο τέλος με το “Are you confused, Monsieur Gustave?”. Όχι τυχαία, καθώς το γκρουπ παίρνει και τη βοήθεια του κοινού, μιας και είναι ηχογραφημένο ζωντανά στο Jazzhus Monmartre της Κοπεγχάγης.
