Review
Share this post:
Δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό το όνομα του μπασίστα Shawn Lovato αν και έχει συνεργαστεί με μουσικούς όπως ο Tony Malaby, o Jacob Sacks και η Anna Webber. Μεγαλώνοντας στη Νέα Υόρκη είχε τα αυτιά του ανοιχτά στα πάντα, από το punk και το hip hop μέχρι την παραδοσιακή jazz και την downtown σκηνή της πόλης του. Από το περίφημο κλαμπ CBGB μέχρι το Lincoln Center. Ακούσματα που, χωρίς να γίνονται πάντα αισθητά, περνούν με τρόπο φυσικό σε όσα κάνει.
Ξεκίνησε την προσωπική του δισκογραφία το 2017 με το “Cycles of Animation” (Skirl) και συνέχισε το 2022 με το “Microcosms” (ears&eyes) για να φτάσουμε στο καινούριο του άλμπουμ που έχει τον τίτλο “Biotic”(Endectomorph Music). Παρόλο ότι κάθε φορά έχει μαζί του διαφορετικά σχήματα -και ως προς το μέγεθος και ως προς τους μουσικούς που συμμετέχουν- η δουλειά του Lovato έχει πάντα το χαρακτηριστικό ότι ακολουθεί το ένστικτό του με μια ανοιχτή προς κάθε κατεύθυνση οπτική και σταθερή ροπή προς τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Για τη συγκεκριμένη ηχογράφηση επέλεξε ένα chordless sax trio στο οποίο συμμετέχουν η Ingrid Laubrock (τενόρο σαξόφωνο) και ο Henry Mermer (ντραμς).
Στα περισσότερα από τα επτά κομμάτια του “Biotic” δεν υπάρχει σαφώς καθορισμένο θέμα ούτε ξεκάθαρη δομή με αρχή, μέση και τέλος. Καθένα τους ακούγεται πιο πολύ σαν μια αφήγηση που ξεδιπλώνεται αυτοσχέδια σε παρόντα χρόνο χάρη στη μεγάλη αυτοσχεδιαστική δεινότητα κυρίως της Laubrock και του Lovato. Κάποιες φορές, όπως σε περάσματα του “Frequent Flyer” και του “Patience and Hydration”, όπου σαξόφωνο και μπάσο παίζουν μαζί μια σειρά από φράσεις, φαίνεται ότι υπάρχει προκαθορισμένο θέμα και γραμμένα μέρη. Συνήθως όμως όλα ακούγονται ανοιχτά έτοιμα να κινηθούν προς οποιαδήποτε κατεύθυνση αλλά χωρίς τελικά να φτάνουν στα άκρα και να γίνονται δύσβατα για τον ακροατή. «Με αυτή τη μουσική ήθελα να βρίσκεται στο προσκήνιο μια σκληρή, γεωμετρική αιχμή, αλλά ταυτόχρονα να ακούγεται οργανική και ζωντανή» λέει ο Lovato. Πολύ χαρακτηριστικό δείγμα της προσέγγισής του είναι το εντελώς αυτοσχέδιο “One step from anything easy”, ένα σύντομο ντουέτο για κοντραμπάσο με δοξάρι και τενόρο σαξόφωνο, με τα δύο όργανα να αιωρούνται λες στο κενό και ένα απροσδόκητο κλείσιμο που αφήνει μετέωρη την ένταση που έχει δημιουργηθεί. Με τον ίδιο τρόπο, μόνο με δοξάρι και τενόρο, δημιουργεί το συναίσθημα της αιώρησης στο κλείσιμο του άλμπουμ και το “Parachute bloom” σε μια αργή κίνηση, που και μετά το τέμπο που δίνει στη συνέχεια ο Mermer παραμένει εξίσου υπνωτική μέχρι τελικά να σβήσει.
