Η τρομπετίστρια Lina Allemano από τον Καναδά κινείται εδώ και χρόνια μεταξύ Τορόντο και το Βερολίνου. Έχει διαρκή παρουσία στη δημιουργική σκηνή και των δύο πόλεων, παίζοντας με αναρίθμητα σχήματα και διατηρώντας ταυτόχρονα αρκετά δικά της, με τα οποία κάνει πολύ συχνά ηχογραφήσεις. Όλες τους τυπώνονται από την ανεξάρτητη εταιρία της Lumo Records. Τα δύο πολύ ανόμοια μεταξύ τους και εξίσου ενδιαφέροντα άλμπουμ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, ηχογραφήθηκαν με διαφορά ενάμιση χρόνου στο Τορόντο.

Στο “Canons” συμμετέχουν άλλοι επτά μουσικοί, σε κανένα όμως κομμάτι δεν παίζουν όλοι μαζί, όπως και σε κανένα δεν υπάρχει rhythm section. Δημιουργούνται έτσι πέντε μικρά, ας τα πούμε αυτοσχεδιαστικά σύνολα δωματίου, καθένα από τα οποία έχει διαφορετικό μέγεθος και χρησιμοποιεί άλλο συνδυασμό οργάνων. Ένα από αυτά είναι μόνη της η Allemano, η οποία στο “3 trumpet canon” δημιουργεί με την τρομπέτα της τρία αλλεπάλληλα στρώματα. Στρώματα που αλληλοσυμπληρώνονται και κινούνται παράλληλα σε αντίστιξη, φτάνοντας στο τέλος να απλώνονται ταυτόχρονα στον αέρα τρία βουβά φυσήματα. Το πιο πολυμελές σύνολο είναι το κουαρτέτο όπου συμμετέχουν ο Rob Clutton (κοντραμπάσο), ο Ryan Driver (συνθεσάιζερ) και ο Tim Posgate (κιθάρα). Τα δύο κομμάτια που ερμηνεύει το κουαρτέτο αυτό (“Butterscones” και “Twinkle Tones”) είναι και εκείνα στα οποία χτίζεται έστω και για λίγο μια σταθερή ρυθμική βάση, πάνω στην οποία η τρομπετίστρια φτάνει στις πιο μελωδικές στιγμές του άλμπουμ. Εκείνο που γίνεται σαφές από την αρχή έως το τέλος του “Canons” είναι ότι, αν και αφήνεται κάθε τόσο στα χέρια του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, έχει προκύψει μέσα από προετοιμασία και συνθετική διαδικασία από την πλευρά της Allemano, προκειμένου να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τον πλούτο των ηχοχρωμάτων που είχε στη διάθεσή της.

Στο άλλο CD που έχει τον τίτλο “Pipe Dream” η τρομπετίστρια εμφανίζεται με ένα και μόνο σχήμα, το Lina Allemano Four. Τα υπόλοιπα μέλη του είναι ο Brodie West (άλτο σαξόφωνο), ο Andrew Downing (κοντραμπάσο) και ο Nick Fraser (ντραμς). Πρόκειται δηλαδή για ένα chord-less quartet που έχει την ίδια ακριβώς δομή με το κλασικό κουαρτέτο του Ornette Coleman. Σε σχέση με το “Canons” εδώ η σύνθεση και η προετοιμασία έχουν γίνει με αδρές γραμμές με σκοπό να δώσουν τον πρώτο λόγο στον αυτοσχεδιασμό. Μπάσο και ντραμς δημιουργούν μια εκρηκτική ρυθμική βάση πάνω στην οποία εξελίσσεται η χωρίς όρια ταυτόχρονη ανταλλαγή φράσεων ανάμεσα στην τρομπέτα και το σαξόφωνο, είτε φτιάχνουν ένα εντελώς ανοιχτό υπόβαθρο για ελεύθερη ανάπτυξη και ομαδικούς αυτοσχεδιασμούς και από τα τέσσερα όργανα. Το μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ καταλαμβάνει η σουίτα “Plague diaries”. Στα τρία από τα τέσσερα μέρη της αναλαμβάνει κάθε φορά ένα όργανο (τρομπέτα, σαξόφωνο, κοντραμπάσο) να κάνει ένα σύντομο intro, που παραλλάσσεται στη συνέχεια ομαδικά από ολόκληρο το γκρουπ. Ξεχωρίζει ανάμεσά τους το “Hunger and murder” που, μετά το αργό άρκο intro του Downing, αναπτύσσεται σαν ένα υποβλητικό σάουντρακ, που δημιουργεί την αίσθηση της επερχόμενης καταιγίδας, για να κλείσει γαλήνια μετά την απελευθέρωση έντασης και ενέργειας.

https://www.linaallemano.com