Mark Guiliana, ελεκτρόνικα και αυτοσχεδιασμός

Μπορεί το drum 'n' bass του Squarepusher και του LTJ Bukem να προκαλέσει σε έναν τζαζ ντράμερ την ίδια συγκίνηση με το σόλο ενός μάστερ αυτοσχεδιαστή; “Όταν άκουσα αυτούς τους τύπους μου θύμισαν την πρώτη φορά που άκουσα τον Tony Williams και τον Elvin Jones. Για να το πω απλά έμεινα άφωνος” είπε πρόσφατα στο Downbeat ο Mark Guiliana. Γνωστός κυρίως από τη συμμετοχή του στο τρίο του μπασίστα Avishai Cohen, με αποκορύφωμα το “Gently Disturbed” του 2008, ο τριανταπεντάχρονος ντράμερ το 2013 ίδρυσε την εταιρεία Beat Music Productions και πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε ταυτόχρονα δύο άλμπουμ. Και τα δύο αποτυπώνουν το πώς αντιλαμβάνεται τη σχέση μεταξύ αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής και ελεκτρόνικα.

Το Beat Music: The Los Angeles Improvisations” ακούγεται σαν να έχει προκύψει από πολλαπλή επεξεργασία με τη χρήση αλλεπάλληλων ηχητικών στρωμάτων στο στούντιο. Κι όμως είναι ηχογραφημένο εξολοκλήρου σε πραγματικό χρόνο, ως αποτέλεσμα των αυτοσχεδιασμών του ντράμερ, μαζί με τον βιρτουόζο μπασίστα Tim Levebvre, τον κιμπορντίστα Jeff Babko και τον Troy Zeigler στα ηλεκτρονικά, που κλείστηκαν για μια μέρα σε ένα στούντιο του Los Angeles. Στην πλειοψηφία τους τα τριάντα (!) κομμάτια του άλμπουμ, με διάρκεια μεταξύ 1 και 2 λεπτών, είναι σύντομες σπουδές πάνω σε έναν ρυθμό, ένα ηλεκτρονικό ριφ, έναν βιομηχανικό ήχο. Στις λίγες περιπτώσεις που η διάρκεια ξεπερνά τα 3 λεπτά, οι μουσικοί προλαβαίνουν να επεξεργαστούν λίγο περισσότερο τα θέματα. Στο “Nice Job!”, με συνοδεία από τα αδιάκοπα κτυπήματα των κρουστών και τα επίμονα επαναλαμβανόμενα ηλεκτρονικά, ο Levebvre αναπτύσσει σιγά σιγά με δεξιοτεχνία το πανκ ροκ σχήμα του μπάσου, πλουτίζοντάς το διαρκώς με νότες παιγμένες σε υψηλές ταχύτητες. Αντίστροφα στο κομμάτι με τον τίτλο σιδηρόδρομο “An Undeniable Letting Go of Invaluable Necessities That in Which We Cannot Be Without” η μπασογραμμή μένει απαράλλακτη σχεδόν μέχρι το τέλος, καθώς πλήκτρα και ηλεκτρονικά επιχειρούν να χτίσουν διάφορα υπόβαθρα και ο Guiliana με ηλεκτρονικά κρουστά διαφοροποιεί σταδιακά την ηχηρή ρυθμική βάση. Τέλος η πορεία προς την φυλακή στο “Bobby Moons Goes to Jail” δεν μοιάζει τόσο ζοφερή, αλλά να περιβάλλεται από ένα μυστηριώδες πέπλο χάρη στις ονειρικές αντηχήσεις με τις οποίες τα πλήκτρα ντύνουν τις βαριές παραμορφώσεις και τα ακόρντα του μπάσου.

Με παρόμοιο στήσιμο, δηλαδή τύμπανα, ηλεκτρικό μπάσο (Stu Brooks), πλήκτρα (Yuki Hirano) και αντί ηλεκτρονικών την κιθάρα του Michael Severson, αλλά και με τρεις βοκαλίστες, τον Jeff Taylor, τη σύζυγο του ντράμερ Gretchen Parlato και την Meshell Ndegeocello, το My Life Starts Now” είναι περισσότερο προσανατολισμένο στη μελωδία και τις “τραγουδιστικές” φόρμες. Κάτι παραπάνω από συμβολικός ο τίτλος του άλμπουμ, αφού εκτός από το ξεκίνημα της δισκογραφικής του εταιρείας και της περιπέτειας με τα ηλεκτρονικά, ο Guiliana απέκτησε πρόσφατα και ένα παιδί. Γι αυτό και πολλές από τις μελωδίες είναι έντονα φορτισμένες, οι στίχοι εσωστρεφείς και συχνά κυριαρχεί μια γλυκόπικρη διάθεση, απηχώντας την έλλειψη των αγαπημένων προσώπων από τον μουσικό που είναι διαρκώς απών από το σπίτι. Με αυτό το mood όπου τον πρώτο λόγο έχουν όχι τα σόλο, αλλά ο συνδυασμός κρουστών - πλήκτρων και τα φωνητικά-απαγγελίες από τους τρεις βοκαλίστες, κυλά στη μεγαλύτερη διάρκειά του το άλμπουμ. Με μάλλον απροσδόκητο τρόπο στο “It Will Come Back to You” ο Guiliana έχει ένα παρατεταμένο ξέσπασμα από το μέσον μέχρι το κλείσιμο του κομματιού, ενώ στο “The Result of a Ring” και το “Dream. Come. True.” έρχεται η σειρά του Severson για δύο χορταστικούς αυτοσχεδιασμούς με τη φιούζον κιθάρα του.

Έχοντας ολοκληρώσει πετυχημένα το πρώτο του πείραμα με τη Beat Music Productions ο Guiliana έχει έτοιμη την επόμενη δουλειά του, αυτή τη φορά με ένα ακουστικό τζαζ κουαρτέτο.

markguiliana.com

beatmusicproductions.com

Tags: