Samuel Blaser, δημιουργική έμπνευση από τον Jimmy Giuffre

Τις δεκαετίες του ΄40 και του '50 ο Jimmy Giuffre έπαιξε κλαρινέτο και σαξόφωνο με τις ορχήστρες του Woody Herman και του Buddy Rich και έγινε δραστήριo μέλoς της σκηνής της δυτικής ακτής. Επηρεασμένος από συνθέτες όπως ο Debussy και ο Aaron Copland έφτιαξε ένα τρίο χωρίς τύμπανα (από το οποίο πέρασαν ο Jim Hall και ο Bob Brookmeyer) που γνώρισε αρκετή επιτυχία. Η επαφή του όμως με τον Ornette Coleman ήταν εκείνη που τον οδήγησε στη δημιουργία του ριζοσπαστικού τρίο του, με τον Paul Bley στο πιάνο και τον Steve Swallow στο κοντραμπάσο. Με το τρίο αυτό προσέγγισε τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό όχι με την αμεσότητα και τη δύναμη της πρώτης free jazz γενιάς, αλλά με έναν λεπτό, εγκεφαλικό τρόπο που συνδύαζε την τζαζ με τη σύγχρονη κλασική μουσική, ενώ ο ίδιος επικεντρώθηκε στο κλαρινέτο. Η μουσική του δεν ήταν εύκολο να γίνει αποδεκτή και όπως έχει πει ο Swallow, το τρίο διαλύθηκε όταν μια βραδιά απέφερε 35 σεντς σε κάθε μέλος, ο δε επικεφαλής του απομακρύνθηκε από την ενεργό δράση για μερικά χρόνια.

Οκτώ χρόνια μετά τον θάνατο του Giuffre, ο Ελβετός τρομπονίστας Samuel Blaser κυκλοφορεί ένα tribute που πραγματικά τιμά τη μνήμη του. Τα εγκωμιαστικά λόγια του ίδιου του Swallow στο εσώφυλλο του CD είναι η καλύτερη ανταμοιβή για τους συμμετέχοντες: “Αυτό που έκανε ο Samuel Blaser τόσο καλά, είναι ότι δημιούργησε ένα ρεπερτόριο και ένα μουσικό περιβάλλον που δίνει ελεύθερη πρόσβαση στις ώσεις που φαντάστηκε και καλλιέργησε ο Giuffre. Αυτό το CD παρουσιάζει μια ώριμη μουσική, που επιτρέπει στους συντελεστές του γκρουπ να είναι τολμηροί και ταυτόχρονα γνωρίζει και σέβεται αυτά που ο Giuffre και λίγοι ακόμη οραματιστές μάς έχουν κληροδοτήσει”.

Το ότι ο Blaser παίζει τρομπόνι κι όχι κλαρινέτο, ότι χρησιμοποιεί ένα πλήρες rhythm section -με τον Russ Lossing στο πιάνο, τον Drew Gress στο μπάσο και τον Gerald Cleaver στα τύμπανα- αλλά και το ότι από τα 12 κομμάτια τα 7 είναι νέες συνθέσεις, επιβεβαιώνει εξαρχής ότι το Spring Rain” (Whirlwind Recordings), δεν αναπαράγει αλλά αντιμετωπίζει δημιουργικά το έργο του Giuffre. Η επιρροή αυτού του έργου προσφέρει πληθώρα επιλογών, όπως άλλωστε συνέβη τα προηγούμενα χρόνια με τους Consort in Motion, ένα σχήμα με το οποίο ο Blaser δούλεψε με βάση τη μουσική συνθετών του μεσαίωνα και του μπαρόκ. Από τις διασκευές το “Cry Want” χωρίς μπάσο και ντραμς, δεν απομακρύνεται πολύ από το πρωτότυπο, με τον Lossing να ντύνει με φοβερό πλούτο ηχοχρωμάτων το υφέρπων μπλουζ της νωχελικής μελωδίας. Στο “Temporarily” (γραμμένο από την Carla Bley) το κουαρτέτο σε πλήρη σύνθεση σουινγκάρει ελεύθερα, ενώ το “Trudgin'” με πολύ χαλαρό τέμπο και με τον ηλεκτρισμό των φέντερ ρόουντς του Lossing γίνεται ακόμη πιο περιπετειώδες. Στις πρωτότυπες συνθέσεις ο Blaser άλλοτε πειραματίζεται επιδέξια με την τεχνική των multiphonics που δίνει τη δυνατότητα στο τρομπόνι ενώ παίζει τη μελωδία ή αυτοσχεδιάζει να δημιουργεί παράλληλα ηχητικά στρώματα (“Trippin'”, “Spring Rain”) κι άλλοτε απελευθερώνει μεγάλη ενέργεια (όπως στο “Counterparts” ή το το καταιγιστικό “The First Snow”), ή κάνει και τα δύο μαζί με την κλιμακούμενη ένταση του “Missing Mark Suetterlyn”.

www.samuelblaser.com

Tags: