Asaf Sirkis

Από αριστερά: Yaron Stavi, Asaf Sirkis και Τάσσος Σπηλιωτόπουλος

 

Εγκατεστημένος μια δεκαπενταετία τώρα στο Λονδίνο, ο 45χρονος ντράμερ Asaf Sirkis από το Ισραήλ, επιλέγει να δουλεύει πάντοτε με ένα ηλεκτρικό τρίο, που σε κάποιες ηχογραφήσεις του ενισχύεται από έναν-δύο προσκεκλημένους. Από το 2007 που ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον κιθαρίστα Τάσσο Σπηλιωτόπουλο και τον συμπατριώτη του μπασίστα Yaron Stavi μέχρι σήμερα, έχουν κάνει μαζί τρεις ηχογραφήσεις με πιο πρόσφατη το “Shepherd's Stories” (Stonebird Productions) που κυκλοφόρησε πέρσι. Η δημιουργία του άλμπουμ ήταν μια απλή διαδικασία σύμφωνα με τον ντράμερ, αφού οι τρεις μουσικοί βρίσκονται μαζί χρόνια τώρα και έχουν διαμορφώσει τον ήχο του γκρουπ. Αυτό που έχει γίνει φανερό, ήδη από την προηγούμενη δουλειά τους “Letting Go” του 2010, είναι ότι το φιούζον τους τείνει να στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τον λυρισμό. Όλα τα κομμάτια ξεκινούν με ένα μοτίβο της κιθάρας, η οποία εισάγει ένα μελωδικό περίγραμμα που εξελίσσεται σιγά σιγά, κατά κανόνα σε αργό τέμπο. Η κιθάρα, όπως είναι αναμενόμενο, έχει τη μερίδα του λέοντος στους αυτοσχεδιασμούς και ο Σπηλιωτόπουλος με άψογη τεχνική κατάρτιση κινείται με μεγάλη επιδεξιότητα ανάμεσα πολλές σε τεχνοτροπίες, με ουσιαστικό παίξιμο και αστείρευτες ιδέες. Ο Stavi όποτε βγαίνει μπροστά -και του δίνεται αρκετές φορές η ευκαιρία- μένει προσηλωμένος στη μελωδική κίνηση και σολάρει όσο πιο λιτά και αφαιρετικά γίνεται, ενώ ο Sirkis είτε με διακριτικό τρόπο, είτε με δυναμισμό είναι ο κινητήριος μοχλός του γκρουπ. Προσκεκλημένοι στο άλμπουμ είναι ο κιμπορντίστας John Turville, ο Gareth Lockrane που με το φλάουτό του κάνει ακόμη πιο εύθραυστη την μπαλάντα “Together” και η Sylwia Bialas, που με τα χωρίς λόγια φωνητικά της γίνεται η πρωταγωνίστρια του “Traveller”.

Η συμμετοχή της Πολωνέζας βοκαλίστα στο “Shepherd's Stories” οδήγησε στοCome to Me” (επίσης από την Stonebird Productions), ένα άκουσμα που λειτουργεί καλύτερα όσο το φως λιγοστεύει. Εδώ Bialas και Sirkis μοιράζονται τον ηγετικό και τον συνθετικό ρόλο με δύο βρετανούς να συμπληρώνουν το International Quartet τους: τον Patrick Bettison, γνώριμο συνεργάτη του ντράμερ, που παίζει μπασο και φυσαρμόνικα και τον Frank Harrison στο πιάνο και τα κίμπορντς. Το υλικό του άλμπουμ είναι ένας συγκερασμός στοιχείων από τη τζαζ, το ροκ, τη φολκ, τη μέση ανατολή. Κάποιες φορές (“Come to Me”, “Orbs”) που οι τόνοι χαμηλώνουν στο ελάχιστο, η οργανική συνοδεία κινείται νωχελικά γύρω από τους λιγόλογους πολωνέζικους στίχους της Bialas. Όταν το τέμπο επιταχύνεται (“Vortex”, “Orgon”) οι τρεις οργανίστες, αλλά και η ίδια η βοκαλίστα με τα ευλίγιστα σκατ φωνητικά της, αφήνονται να αυτοσχεδιάσουν ελεύθερα. Στο “Ismael” με ένα ριφ με άρωμα μέσης ανατολής να επανέρχεται κάθε τόσο, πιάνο και φυσαρμόνικα συναγωνίζονται σε λυρισμό και ευαισθησία, ενώ στο “Magnolia”, που λεπτό προς λεπτό ανεβάζει ένταση, φιγουράρει ένα ακόμη υπέροχο σόλο του Bettison στη φυσαρμόνικα.

www.asafsirkis.co.uk, www.sylwiabialas.com

Tags: