Ernesto Cervini, Joy

Καλλιτέχνης με έντονη δραστηριότητα, εντός και εκτός της πατρίδας του, ο Καναδός ντράμερ Ernesto Cervini εμφανίζεται με διάφορα δικά του γκρουπ και συμμετέχει σε πολλά σχήματα άλλων.

Έχοντας μέχρι τώρα αρκετά εκτενή δισκογραφία, στο καινούριο του άλμπουμ “Joy” (Three Pines records), επιχειρεί κάτι που δεν είχε δοκιμάσει ως τώρα. Να αναπλάσει με τη μουσική του τους ήρωες, τα τοπία και την ατμόσφαιρα από μια σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων της Louise Penny, που είχε την ευκαιρία να διαβάσει την περίοδο του είχαν περιοριστεί τα λάιβ. Κάτι που επίσης επιχειρεί για πρώτη φορά ο Cervini είναι να ηχογραφήσει, από κομμάτι σε κομμάτι, με τρία από τα γκρουπ που διατηρεί, αλλά και με τέσσερις φωνές, εμπλουτίζοντας έτσι ακόμη περισσότερο τα εκφραστικά του μέσα. Έχοντας λοιπόν στη διάθεσή του συνολικά δεκαπέντε μουσικούς, που χρησιμοποιούνται σε διάφορους συνδυασμούς, φτιάχνει λες αυτοτελή επεισόδια, σκιαγραφεί με φαντασία ποικιλία χαρακτήρων και σχέσεων και πολύ συχνά μεταφέρει σε φωτεινά τοπία, που αναδίδουν τη χαρά της ζωής. Ιδίως στο ξεκίνημα του CD με το “Three Pines”, όπου τρεις γυναικείες φωνές (Felicity Williams, Emilie-Claire Barlow, Amy Cervini) αναδεικνύουν την ομορφιά της φύσης στον τόπο όπου εξελίσσονται οι ιστορίες της Penny.  Εξ ου και ο τίτλος του άλμπουμ, που δεν παραπέμπει ιδιαίτερα στο μυστήριο, την αγωνία και τη συνήθως σκοτεινή ατμόσφαιρα μιας αστυνομικής ιστορίας.

Καθώς όμως κυλά το άλμπουμ, η αφήγηση εξελίσσεται και οι διαθέσεις εναλλάσσονται, με την ένταση να φτάνει στο κόκκινο στο up tempo “Surprised by joy”. Αντίθετα η αργή σόλο πιάνο κίνηση του Adrean Farrugia στο “Peter Morrow” μοιάζει να ταλαντεύεται στα διλήμματα ενός από τους ήρωες της συγγραφέως, ενώ το “The beautiful mystery” με τις ρουμπάτο γραμμές στο κοντραμπάσο από τον Dan Fortin και τα μέσα από όνειρο χωρίς λόγια φωνητικά του Alex Samaras, είναι γεμάτο υπόγεια ένταση και μυστήριο. Η πιο σκοτεινή στιγμή έρχεται λίγο πριν το τέλος με το “Beauvoir”, όπου τα διάφωνα διαστήματα από το ηλεκτρικό μπάσο του Rich Brown και το ασύμμετρο μέτρημα του Cervini πιάνουν έναν ήρωα τη στιγμή που μάχεται εσωτερικά με τους δαίμονές του.

Γεμάτο φαντασία και πλούσιο σε έκφραση, το “Joy” είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες μέχρι τώρα στιγμές για τον πολυάσχολο ντράμερ από το Τορόντο.

https://ernestocervini.com

Tags: