Tony Malaby’s Sabino, “The cave of winds”

Tony Malaby

Παλιός, έμπειρος και πολύ σημαντικός ιδιαίτερα για την improv σκηνή, ο σαξοφωνίστας Tony Malaby έχει αρκετά εκτεταμένη δισκογραφία. Και προσωπική, αλλά και ως sideman δίπλα σε πολύ σπουδαία ονόματα: τον Paul Motian, την Kris Davis, τον Mario Pavone και πολλούς ακόμη. Πάνω απ’ όλα όμως ξεχωρίζει το ότι ήταν μέλος της Liberation Music Orchestra του Charlie Haden, στην τελευταία της φάση. Έχει συμμετάσχει και σε μερικά άλμπουμ του δικού μας Παντελή Καραγιώργη.

Η πιο πρόσφατη δουλειά του είναι με ένα κουαρτέτο που το ονομάζει Sabino και που στην τωρινή του έκδοση περιλαμβάνει τον κιθαρίστα Ben Monder, τον μπασίστα Michael Formanek και τον ντράμερ Tom Rainey. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα από την ανεξάρτητη Pyroclastic records της Kris Davis.

Η απαγόρευση των ζωντανών εμφανίσεων τον τελευταίο καιρό δεν αποθάρρυνε τον Malaby. Βρήκε μια υπερυψωμένη διάβαση κοντά στο σπίτι του στο Νιου Τζέρσεϊ και οργάνωνε αυτοσχέδια session με ένα σταθερό τρίο και όποιον άλλον γνωστό του μουσικό έβρισκε διαθέσιμο. Κάπως έτσι προέκυψε το υλικό του “The cave of winds”, με τους ανέμους που φυσούσαν κάτω από τη διάβαση να δίνουν ενέργεια και να παρασέρνουν μακριά τους συμμετέχοντες.

Πλην μιας συλλογικής, οι συνθέσεις υπογράφονται από τον Malaby. Στην πραγματικότητα όμως έχουμε να κάνουμε με μια ηχογράφηση που βασίζεται περισσότερο στην ελεύθερη επικοινωνία μεταξύ των τεσσάρων, μιας και όλα τα κομμάτια αφήνονται να ξεφύγουν από το όποιο γραμμένο υλικό προετοίμασε για την ηχογράφηση ο σαξοφωνίστας. Ακόμη και το πιο σύντομο κομμάτι, το “Life coach (for Helias)”, που είναι αφιερωμένο στον γνωστό μπασίστα Mark Helias, είναι μια ελεύθερη συνομιλία ανάμεσα στο τενόρο σαξόφωνο και τα ντραμς. Το αυτοσχεδιαστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι μουσικοί γίνεται ακόμη ευρύτερο στο μεγάλης διάρκειας “Recrudescence” και στο εικοσάλεπτο “The cave of winds”, που μετά από μια χαμηλόφωνη εισαγωγή εκτραχύνεται όλο και περισσότερο. Το “Slice the Horse”, με τη βαριά παραμορφωμένη κιθάρα του Monder, βρίσκεται μεταξύ metal και free jazz. Πιο κοντά σε κάτι συμβατικό είναι το “Corinthian Leather”, που έχει προκύψει από μια διαφορετική ματιά στο bebop του “Woody ’n You”, του γνωστού κομματιού του Dizzy Gillespie.

https://pyroclasticrecords.com

Tags: