O Mίκης Θεοδωράκης και η Τζαζ

«Από πολύ μικρός είχα την τύχη να ακούω καθημερινά στο σπάνιο για την εποχή του (δεκαετία του ’20) φωνόγραφο δίσκους τζαζ της κλασικής της περιόδου. Μια μουσική που με σημάδεψε και που τόσο θα ήθελα να την γνωρίσω σε βάθος. Όμως οι συνθήκες τότε (ξένη κατοχή) δεν μου το επέτρεψαν. Έτσι η τζαζ έκτοτε παραμένει μέσα μου σαν ένα μεγάλο απωθημένο».
 
Αυτά έλεγε το 2013 ο Μίκης Θεοδωράκης στον Κώστα Στοφόρο, με αφορμή την κυκλοφορία του "Modes and Moods", του άλμπουμ με το οποίο ο Δημήτρης Καλαντζής κοίταξε μέσα από την τζαζ 8 γνωστές συνθέσεις του Μίκη.
 
Αυτό το απωθημένο ήρθε με έναν τρόπο να άρει το 1973 η επιμονή του Sydney Lumet, να μπει η υπογραφή του Έλληνα συνθέτη στο soundtrack της ταινίας του "Serpico", με τις ενορχηστρώσεις του Bob James να ντύνουν με τζαζ και νεοϋορκέζικα χρώματα τις συνθέσεις του Μίκη.
 
Για το άλμπουμ "Modes and Moods" του Δημήτρη Καλαντζή και και την σχέση του Μίκη Θεοδωράκη με την τζαζ, γράφει ο Γιώργος Χαρωνίτης στο Αθηνόραμα:
"Η «Όμορφη πόλη» διασυνδέεται ευθέως με το «Crescent» του John Coltrane – και αυτό τονίζεται τόσο από το τενόρο σαξόφωνο του Τάκη Πατερέλη όσο και από το ίδιο το πιάνο του Δημήτρη Καλαντζή. Βρισκόμαστε στην καρδιά της modal jazz λίγο πριν από τα mid-‘60’s και φαίνεται πως η μουσική του Μίκη (ή, έστω, πτυχές αυτής) μοιράζεται με αυτήν κάποιες κοινές ποιότητες. Αρκεί να μπορεί να τις ανακαλύψει κάποιος και να τις αναδείξει – όπως κάνει εδώ ο Δημήτρης Καλαντζής και φτιάχνει ένα έργο περίπου αριστουργηματικό, ουσιαστικό και εξέχον στη σύγχρονη ελληνική τζαζ δισκογραφία. Αναμφιβόλως, ένα classic".
 
Εκτός από το "Serpico" και το "Modes and Moods" το Jazz Library εντόπισε κι άλλα κομμάτια του σπουδαίου συνθέτη που έφυγε απ’ τη ζωή πριν λίγες μέρες, ιδωμένα από άλλους καλλιτέχνες με την οπτική της τζαζ. Τα παρουσιάζει σε μια μικρή συλλογή.
Tags: