Joel Frahm, “The Bright Side”

https://www.youtube.com/watch?v=OhMrnArilKk

Με αξιόλογη προσωπική δισκογραφία, πολλές και σημαντικές συνεργασίες και πάνω απ’ όλα με έναν ήχο στο τενόρο τόσο πλούσιο και με τόσο δυνατό σουίνγκ που τον κάνει να ξεχωρίζει, ο Joel Frahm είναι ένας από τους κορυφαίους σαξοφωνίστες της γενιάς του. Το “The Bright Side” (Anzic records) είναι το ντεμπούτο του άλμπουμ με sax trio, έχοντας δηλαδή δίπλα του μόνο μπάσο και ντραμς. Tρίο που το συμπληρώνουν δυο έμπειροι bandleaders και sidemen: ο μπασίστας Dan Loomis και ο Καναδός ντράμερ Ernesto Cervini, που συμβάλλουν κι αυτοί με δύο και μια συνθέσεις τους αντίστοιχα, ενώ όλα τα υπόλοιπα κομμάτια υπογράφονται από τον σαξοφωνίστα.

Η πρώτη sax trio ηχογράφηση που άκουσε ο Frahm ήταν το “A Night at the Village Vanguard” από τον Sonny Rollins, που έτσι κι αλλιώς είναι σημείο αναφοράς για όλους τους σαξοφωνίστες. «Η απουσία πολυφωνικής συνοδείας κάνει τα υπόλοιπα όργανα να ξεχωρίζουν πεντακάθαρα, με τρόπο παρόμοιο με εκείνον ενός εικαστικού καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί απλά σχήματα και χρώματα προκειμένου να προκαλέσει συναισθηματικό αποτέλεσμα», λέει ο ίδιος. «Όταν ακούω τον Sonny Rollins να παίζει με τρίο, στη φαντασία μου παραπέμπει στους πίνακες του Rothko ή τις χαρτοκοπτικές του Matisse».

Δεν είναι μόνο η παρουσία του Sonny Rollins έντονη σε όλη σχεδόν την ηχογράφηση. Υπάρχουν παντού υπαινιγμοί, αναλογίες και αναφορές. Το “The Bright Side” που δίνει τον τίτλο του στο CD, βασίζεται στο βασικό ριφ από το “Walk on the wild side” του Lou Reed. Το “Blow Poppa Joe” είναι αφιερωμένο στον Joe Henderson, το “Thinking of Benny” στον Benny Golson και το “Omer’s world” στον μπασίστα Omer Avital. To “X Friends” πατά στο γνωστό στάνταρντ “Just Friends” και το “Beeline” στην ακολουθία ακόρντων του «My Shinning Hour”.

Όλα τα κομμάτια κινούνται σε γρήγορο ή μέσο τέμπο κι έχουν ευθεία σύνδεση με την παράδοση, αλλά και παράλληλα την τάση να κινηθούν ελεύθερα γύρω και έξω από αυτήν. Το τενόρο του Frahm έχει ανεξάντλητη ενέργεια και ευρηματικότητα και η ρυθμική δυάδα μια ασταμάτητη προωθητική δύναμη. Διαφορετικό τόνο σ' αυτό το ξεχωριστό sax trio άλμπουμ δίνουν τα δυο από τα τρία κομμάτια που δεν έχει γράψει ο ηγέτης του τρίο: η υποβλητική μπαλάντα “Silk Road” του Loomis που μοιάζει με υπνωτιστική χορογραφία με τον σαξοφωνίστα να φυσά το σοπράνο σαν γητευτής φιδιών και το τελετουργικό “The beautiful mystery” του Cervini, που αναπτύσσεται αργά και με εξερευνητική διάθεση.

https://joelfrahm.com

Tags: