Masabumi Kikuchi, “Hanamichi”

Kikuchi

Πολύ μεγάλη η δισκογραφία που άφησε ο γιαπωνέζος πιανίστας Masabumi Kikuchi σε μια καριέρα που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’60 κι έφτασε ως το τέλος της ζωής του, το 2015. Και στις προσωπικές του δουλειές, αλλά και σε ό,τι έκανε ως sideman όλα αυτά τα χρόνια, είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με μουσικούς όπως ο Gary Peacock, ο Paul Motian, ο Gil Evans, ο Mal Waldron και ο Elvin Jones. Στην πλούσια δισκογραφία του έρχεται τώρα να προστεθεί ένα ακόμη άλμπουμ, το “Hanamichi” (Red Hook records), που ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη στα τέλη του 2013.

Σε έναν μονόλογο με το πιάνο και νιώθοντας ίσως το τέλος κοντά, ο Kikuchi μοιάζει να διαλογίζεται με αφορμή το υλικό που έχει στα χέρια του, παρά να επιχειρεί να το ερμηνεύσει. Ένα υλικό που περιλαμβάνει δυο πολύ γνωστά θέματα (το “Summertime” και το “My Favorite Things”), το λιγότερο γνωστό “Ramona”, ένα δικό του κομμάτι (“Little Abi”) και συμπληρώνεται με έναν ελεύθερο αυτοσχεδιασμό.

«Δεν έχω καμιά τεχνική» είχε πει σε μια συνέντευξή του στον Ben Ratliff, θέλοντας μάλλον να τονίσει ότι έχει αναπτύξει ένα προσωπικό στιλ παιξίματος. Αποφεύγοντας τις πυκνές φράσεις και τις πολλές νότες, παίζει τα στάνταρντ με έναν δικό του τρόπο. Αναπτύσσει ελεύθερα τις μελωδίες και δίνει πολύ χώρο στις παύσεις και τη σιωπή, σαν να βρίσκεται σε βαθιά περισυλλογή. Το “Summertime”, γυμνό από στολίδια και σε πολύ αργό τέμπο κινείται συνεχώς γύρω από την περίφημη μελωδία, προβάλλοντας όχι τη συνήθη ειδυλλιακή καλοκαιρινή εικόνα, αλλά έναν βαρύ αμερικάνικο νότο σε ασφυξία. Στο “My Favorite Things”, μετά από ένα μόνο σύντομο πέρασμα του θέματος, ο πιανίστας απλώνεται κι απομακρύνεται όλο και περισσότερο από το σημείο εκκίνησης, στο πιο φορτωμένο κομμάτι του άλμπουμ. Με μια διαδοχική και εντελώς διαφορετική εκτέλεση του ίδιου κομματιού, επιστρέφει στο αφαιρετικό παίξιμο. Γραμμένο για την κόρη του, το εύθραυστο “Little Abi”, αφήνει μια λιτή και λυρική κορύφωση στο κλείσιμο του CD.

Ανεξάρτητα απ’ το αν εμφανιστεί στην πορεία κάποια μεταγενέστερη ηχογράφηση του Kikuchi, το “Hanamichi” ακούγεται σαν το τελευταίο, ώριμο καταστάλαγμα ενός σπουδαίου καλλιτέχνη που αποχωρεί.