“Zatoczka”, Τribute to Komeda

Με σάουντρακ όπως αυτά για τις πρώτες ταινίες του Polanski (και γνωστότερη όλων το “Μωρό της Ρόζμαρι”), αλλά και του Wajda και του Skolimowski, ο Krzysztof Komeda δεν ήταν μόνο σπουδαίος συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής. Αν και έφυγε από τη ζωή πολύ γρήγορα, μόλις στα 38 του, αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο για την ευρωπαϊκή τζαζ κι άφησε πολύ σημαντικό έργο με ηχογραφήσεις σαν το Astigmatic (1966). Όπως κι εκείνος, οι συνεγάτες του που τότε ξεκινούσαν την καριέρα τους, ο Tomasz Stanko, ο Zbigniew Namyslowski και ο Michal Urbaniak, ξεπέρασαν πολύ τα σύνορα της Πολωνίας.

Έχουμε κατά καιρούς δει διάφορα tribute στον Πολωνό συνθέτη και πιανίστα, όπως πριν από λίγα χρόνια εκείνο από το Komeda Project, ένα κουιντέτο που αποτελούνταν από Πολωνούς και Αμερικανούς μουσικους. Το πιο πρόσφατο είναι το “Zatoczka από τον Αυστραλό σαξοφωνίστα Adam Simmons, που προέκυψε με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τον απροσδόκητο θάνατο του Komeda σε ένα περίεργο ατύχημα. Ηχογραφήθηκε ζωντανά στη Μελβούρνη, κατά τη διάρκεια μιας παράστασης την ημέρα πολωνικής μουσικής, στην οποία ο Simmons συνεργάστηκε με τη video artist Jean Poole. Το γκρουπ που χρησιμοποίησε είναι το επταμελές Creative Music Ensemble, που σε μερικά κομμάτια ενισχύεται από το πιάνο του Tony Gould και τη φωνή της Deborah Kayser.

Με τρία δικά του, πολύ σύντομα ιντερλούδια κι όλα τα υπόλοιπα κομμάτια γραμμένα από τον Komeda, ο Simmons προσπαθεί -και το κάνει πολύ πετυχημένα- να πιάσει όλη τη μουσική γκάμα του σπουδαίου συνθέτη και πιανίστα. Και την πιο αφαιρετική, ατμοσφαιρική του πλευρά, που συνδέεται με την κινηματογραφική αφήγηση, αλλά και την πιο αυτοσχεδιαστική και πειραματική, εκείνη δηλαδή που προτιμούσε όταν βρισκόταν με το γκρουπ του.

Με συμβολικό τρόπο το CD ανοίγει και κλείνει με το θέμα από το “Μωρό της Ρόζμαρι” σε δύο διαφορετικές εκτελέσεις και τη φωνή της Kayser να μουρμουρίζει το θλιμένο νανούρισμα, έχοντας μόνη συνοδεία το πιάνο του Gould την πρώτη φορά κι ύστερα ολόκληρο το σύνολο. Το “Crazy Girl”, σε σύντομη κι αυτό εκτέλεση, μετά το αρκετά γνωστό θέμα και μια λυρική παρεμβολή του πιάνου, αφήνεται στο τενόρο του Adams που ξεφεύγει όλο και περισσότερο για να κλείσει με μια οργισμένη κορώνα. Η ευαίσθητη μπαλάντα “Moja Ballada” παίζεται εξολοκλήρου από τα πλήκτρα του Gould, ενώ το μελαγχολικό “Bariera - 8” από το ασυνόδευτο σοπράνο του Adams. Η πιο improv πλευρά του Komeda αντιπροσωπεύεται από το απαιτητικό “Astigmatic”, που εξελίσσεται με συνεχείς ρυθμικές αλλαγές και το “Kattorna” που ξεκινά σε ένα υποβλητικό σκηνικό, για να πατήσει εξολοκλήρου σε μια επαναλαμβανόμενη μπασογραμμή, που δίνει την ευκαιρία στον Gideon Brazil για ένα όμορφο σόλο στο φλάουτο. H πιο δυναμική στιγμή έρχεται με το “Roman II”, στο οποίο η χαρακτηριστική κι εδώ επαναλαμβανόμενη γραμμή περνά από τα πνευστά στο μπάσο και το βιμπράφωνο και αντίστροφα, για να κυλήσει στη συνέχεια με ένα δυνατό swing feeling.

http://www.adamsimmons.com

Tags: