Scott Kinsey, για τον Joe Zawinul

Όταν το 2007 έφυγε στα 75 του, ο Joe Zawinul ήταν σε μια ηλικία που θεωρητικά θα μπορούσε να δώσει αρκετά ακόμη. Αυτά όμως που άφησε πίσω του ήταν ήδη πάρα πολλά. Και ως κινητήριος μοχλός των Weather Report και ως ηγέτης του Zawinul Syndicate, αλλά και παλιότερα ως σάιντμαν δίπλα σε μεγάλους, όπως ο Cannonball Adderley, η Dinah Washington και ο Miles Davis.

Στη σπουδαία αυτή μορφή της τζαζ είναι αφιερωμένο το καινούριο άλμπουμ του κιμπορντίστα Scott Kinsey, που έγινε πολύ γνωστός κυρίως από τη συμμετοχή του στους Tribal Tech του Scott Henderson και του Gary Willis. Ο τίτλος του CD είναι “We Speak Luniwaz” (Whirlwind Recordings), με την τελευταία λέξη του ανάποδη γραφή του ονόματος του τιμώμενου, υπονοώντας ίσως ότι η μουσική του ερμηνεύεται “ιδιαίτερα”. Το άλμπουμ καλύπτει περίπου μια εικοσαετία -από το “Mysterious Traveler” (1974) των Weather Report, μέχρι το “Lost Tribes” (1992) του Zawinul Syndicate- με 7 συνθέσεις του Zawinul και μια του Wayne Shorter, ανάμεσα στις οποίες παρεμβάλλονται και δυο καινούρια κομμάτια. Το τετραμελές γκρουπ του συμπληρώνουν ο Katisse Buckingham (σαξοφωνα, φλάουτο), ο Hadrien Feraud (μπάσο) και ο Gergö Borlai (ντραμς). Μαζί τους όμως παρελαύνουν και πολλοί προσκεκλημένοι, με γνωστότερους τον Jimmy Haslip και τον Arto Tunçboyaciyan.

Ο Kinsey αντιμετωπίζει τα πρωτότυπα με σεβασμό, χωρίς να πειράζει τα βασικά συστατικά τους. Την ιδιαίτερη μελωδική προσέγγιση, τη ζωηρή και παιχνιδιάρικη διάθεση, την έμφαση στη ρυθμική ποικιλία. Έτσι από τις πρώτες κιόλας νότες, ακόμη κι αν δεν ξέρει κάποιο από τα κομμάτια, όποιος έχει έστω και λίγη εξοικείωση με τον συνθέτη, καταλαβαίνει ότι πρόκειται για τη μουσική του. Εκείνο που κυρίως κάνει ο Kinsey, όπως οφείλει όποιος κάνει διασκευές, είναι να προσθέτει νέες δυναμικές και νέες πτυχές στο υλικό που μεταχειρίζεται. Πράγμα που εδώ γίνεται με μεγάλη επιτυχία, καθώς βρίσκει πληθώρα από ιδέες για να δίνει φρέσκο ενδιαφέρον στα κομμάτια, αλλά εκμεταλλεύεται και το περίσσευμα ταλέντου των μουσικών που έχει μαζί του. To “Victims of the groove” για παράδειγμα παίρνει μια εξωτική αύρα με το σόλο φλάουτο του Buckingham και πρόσθετη ενέργεια από τα κρουστά του Bobby Thomas Jr και τα δεξιοτεχνικά φάνκι σχήματα στο μπάσο από τον Feraud, που προς το μέσο του κομματιού αρχίζει να σουιγκάρει δυνατά με περπατητές γραμμές. To γνώριμο δυνατό γκρουβ του “Black Market” παρεμβάλλεται σχετικά γρήγορα ανάμεσα στην εκτεταμένη εισαγωγή και και το κλείσιμο σε ατμοσφαιρικό και αργό τέμπο, ενώ τα φωνητικά του Tunçboyaciyan μας μεταφέρουν στο κέντρο μιας συνωστισμένης πολυπολιτισμικής αγοράς. Αντίστοιχα το “Cucumber Slumber” μεταμορφώνεται με τα ραπ φωνητικά και τις ρίμες του Buckingham. Εντελώς μέσα στο ύφος της μουσικής του Zawinul και οι δυο original συνθέσεις (“We speak Luniwaz” και “Running the Dara Down”) μοιάζουν να έχουν βγει μέσα από το δικό του ρεπερτόριο.

Συνολικά ένας απόλυτα πετυχημένος φόρος τιμής σε αυτή την πολύ σημαντική μορφή της σύγχρονης μουσικής.

https://www.scottkinseymusic.com

Tags: