Eric Alexander, “Leap of Faith”

Φτάνοντας στα 50 του ο Eric Alexander, με μια προσωπική δισκογραφία που ξεπερνά τα 40 CD και αναρίθμητες ηχογραφήσεις με άλλους, είναι ένας από τους κορυφαίους τενορίστες της εποχής μας, με έναν ήχο που κινείται κατά κανόνα μεταξύ hard bop και post bop.

Αν και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αποδείξει τίποτα πια, με το ζωντανά ηχογραφημένο “Leap of Faith” (Giant Steps Art), ο ίδιος λέει ότι επιχειρεί ένα άλμα στη καριέρα του. Ένα άλμα που συνίσταται στο ότι για πρώτη φορά ηχογραφεί ένα άλμπουμ που αφενός περιλαμβάνει μόνο δικές του συνθέσεις και αφετέρου τον συνοδεύει ένα chordless τρίο (δηλαδή χωρίς πιάνο ή κιθάρα). Το τρίο συμπληρώνουν ο μπασίστας Doug Weiss και ο ντράμερ Johnathan Blake. Πρόθεσή του προφανώς είναι να δώσει μεγαλύτερη αρμονική ελευθερία στις 8 συνθέσεις που παρουσιάζει και συνεπώς ο ίδιος να κινηθεί πιο ευέλικτα μέσα σε αυτό το χαλαρό πλαίσιο.

Χωρίς να προτείνει κάτι καινούριο, για ένα σχήμα που έχουν κάποια στιγμή δοκιμάσει οι περισσότεροι μεγάλοι σαξοφωνίστες και τους έχουν ακολουθήσει αμέτρητοι άλλοι, ούτε και να αλλάξει τον ήχο του, ο Alexander κάνει ως συνήθως εξαιρετική δουλειά.

Στο κολτρεϊνικό “Mars” που έχει δανειστεί την αλληλουχία ακόρντων από το “Finesse” του Bruno Mars, μέσα από το ασυγκράτητό του φύσημα μπορεί να ακούσει κανείς το spiritual συναίσθημα αλλά και ξεκάθαρες φράσεις από το “Α Love Supreme” κι αμέσως μετά να θαυμάσει ένα καταιγιστικό σόλο ντραμς από τον Blake. Η επιρροή του Coltrane αλλά και η ορμητική κίνηση του Blake παραμένουν και στο “Frenzy”, όπου το τενόρο λες για να πάρει μερικές ανάσες μετά τον χείμαρρο που έχει προηγηθεί, ανταλλάσσει τετράμετρα με τα τύμπανα. Αλλά και στο αργό τέμπο του “Hard Blues” ο Alexander εξακολουθεί να είναι το ίδιο ηλεκτρισμένος, ενώ στο ενδοσκοπικό “Corazon Perdido” συνομιλεί με τον εαυτό του απαντώντας ο ίδιος με το πιάνο σε ό,τι έχει μόλις παίξει με το σαξόφωνο. Το κομμάτι που ξεφεύγει στυλιστικά από το ύφος του εξαιρετικού “Leap of Faith” είναι το πολύ σύντομο και εξερευνητικό “Magyar”, το οποίο ενώνει μερικά θέματα του Bela Bartok, πατώντας στις βαθιές δοξαριές του Weiss.

https://www.ericalexanderjazz.com

Tags: