Liberation Music Orchestra at 50

Μέσα στο πλούσιο κι ανεκτίμητο έργο του Charlie Haden, ξεχωριστή κατά τη γνώμη μου θέση έχει ό,τι έκανε με την αγαπημένη του Liberation Music Orchestra. Το πολυμελές σύνολο με το οποίο εξέφρασε με τον πιο άμεσο τρόπο τη θέση ότι σκοπός του δεν ήταν απλά να κάνει τον κόσμο πιο όμορφο μέσω της τέχνης του, αλλά και καλύτερο με το να εκφράζει ξεκάθαρα με αυτήν τις ιδέες του για τη δικαιοσύνη, τα δικαιώματα του ανθρώπου, τον ολοκληρωτισμό, τον πόλεμο.

Σαν σήμερα πριν από πενήντα χρόνια (στις 27 Απριλίου του 1969) ξεκίνησε η ηχογράφηση του πρώτου αριστουργήματος με αυτήν την ορχήστρα, που πήρε απλά το όνομά της. Βασικός κορμός του άλμπουμ ήταν τέσσερις παραδοσιακές μελωδίες που τραγουδήθηκαν από τους αγωνιστές κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου. Το ρεπερτόριο συμπλήρωναν ένα κομμάτι του Ornette Coleman, η σύντομη διασκευή του “We Shall Overcome” του Pete Seeger, δυο συνθέσεις της Carla Bley που ενορχήστρωσε με μοναδικό τρόπο τα περισσότερα κομμάτια και δυο συνθέσεις του ίδιου του Haden. Mια από αυτές ήταν το περίφημο “Song for Che”.

Δυο περίπου χρόνια αργότερα, ο σπουδαίος συνθέτης και κοντραμπασίστας, κατά έναν απροσδόκητο τρόπο βρέθηκε να παίζει με τον Ornette Coleman σε ένα φεστιβάλ στην Πορτογαλία του δικτάτορα Caetano. Σε μια ελάχιστη πράξη διαμαρτυρίας που θα έδειχνε ότι παραμένει πιστός στις ιδέες του, ανακοίνωσε στο κοινό ότι αφιερώνει αυτό το κομμάτι στα απελευθερωτικά κινήματα της Μοζαμβίκης, της Αγκόλας και της Γουινέας Μπισάου, που τότε ήταν Πορτογαλικές αποικίες. Η ενέργειά του, που προκάλεσε τις δυνατές και παρατεταμένες επευφημίες των παρευρισκόμενων φοιτητών, τον οδήγησε στο κρατητήριο και σε μια σύντομη περιπέτεια με τις φασιστικές αρχές. Μετά την Επανάσταση των Γαρυφάλλων το 1974, ο Charlie Haden προσκλήθηκε να επιστρέψει στην Πορτογαλία και παίζοντας στη Λισαβόνα, ένα πλήθος 40.000 ανθρώπων τού επιφύλαξε ενθουσιώδη υποδοχή φωνάζοντας ρυθμικά το μικρό του όνομα.

Tags: