Η ECM στα 50

Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τότε που ο Manfred Eicher ίδρυσε στο Μόναχο την ECM. Με αφορμή αυτή την επέτειο θυμήθηκα το κείμενό μου στο Jazz & Tzaz για ένα καλαίσθητο βιβλίο που είχε κυκλοφορήσει πριν μερικά χρόνια και που τώρα είναι μάλλον δυσεύρετο.

Το βιβλίο αυτό, στην ουσία ένας αναλυτικός κατάλογος, είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει από τις γιαπωνέζικες εκδόσεις Kawade Shobo με τη συμπλήρωση των σαράντα χρόνων της εταιρείας, αλλά άργησε έναν χρόνο και εμφανίστηκε το καλοκαίρι του 2010. Υπεύθυνος της έκδοσης ο Kenny Inoaka (επικεφαλής της ιστοσελίδας www.jazztokyo.com, παραγωγός και διανομέας για αρκετά χρόνια της ECM στην Ιαπωνία) και μεταξύ των επιμελητών ο πιανίστας Nobu Stowe.

Οι πρώτες 200 από τις 700 του σελίδες παρουσιάζουν με τη σειρά και έγχρωμα τα εξώφυλλα (6 ανά σελίδα) των πάνω από 1.100 δίσκων που είχε κυκλοφορήσει μέχρι τότε η εταιρεία (τώρα ξεπερνούν τους 1.500), αρχής γενομένης με το “Free at Last” του Mal Waldron Trio στα τέλη του 1969 και φτάνοντας μέχρι την τριπλή επανέκδοση υλικού του Eberhard Weber υπό τον τίτλο “Colours” τον Ιανουάριο του 2010. Συμπεριλαμβάνονται, εκτός φυσικά από τις γνωστές σειρές Rarum και Works, και τα 5 DVD που φέρουν την ετικέτα της ECM, όπως και οι 41 τίτλοι της θυγατρικής JAPO. Η χρονική αυτή παράθεση των εξωφύλλων μάς δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε πώς εξελίχτηκε διαχρονικά το σπαρτιάτικο ντιζάιν της εταιρείας, ξεκινώντας από τα πολύχρωμα και διαφόρων τεχνοτροπιών εξώφυλλα της δεκαετίας του ’70 για να φτάσουμε στις σκουρόχρωμες, ως επί το πλείστον ασπρόμαυρες εικόνες που κυριαρχούν τα τελευταία χρόνια. Στις υπόλοιπες 500 περίπου σελίδες υπάρχει δίγλωσση αναφορά (στα γιαπωνέζικα και στα αγγλικά) στα πλήρη στοιχεία κάθε άλμπουμ (τίτλους και συνθέτες κομματιών, συμμετέχοντες, συντελεστές, ημερομηνία και τόπο ηχογράφησης), καθώς και ένας σύντομος σχολιασμός μόνο όμως στα γιαπωνέζικα.

Tags: