RIP Perry Robinson

Κανένα από τα σάιτ των γνωστών περιοδικών της τζαζ δεν αναφέρθηκε στο ότι πριν λίγες μέρες (στις 2 Δεκεμβρίου) έφυγε απ' τη ζωή ο Perry Robinson. Τουλάχιστον περίεργο αν αναλογιστεί κανείς ότι ο σπουδαίος κλαρινετίστας είχε συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις όπως το “Mama too Tight” του Archie Shepp, το “Escalator over the Hill” της Carla Bley και το πρώτο άλμπουμ της Liberation Music Orchestra.

Με αφορμή το δυσάρεστο γεγονός άκουσα την πρώτη δική του δουλειά, το “Funk Dumpling” του 1962, όπου παρέα με τον Kenny Barron, τον Henry Grimes και τον Paul Motian κινούνταν γύρω από το bop και θυμήθηκα το αρκετά μεταγενέστερο και πολύ πιο ελεύθερο “Children's Song” για το οποίο είχα γράψει το παρακάτω κείμενο για το Jazz & Tzaz τον Φεβρουάριο του 2007.

«Λίγοι μουσικοί έχουν καταφέρει να εντάξουν ως πρώτη φωνή στη σύγχρονη τζαζ κι ακόμα λιγότεροι στη φρη τζαζ, το κλαρινέτο, ένα όργανο που έχει συνδεθεί με την παράδοση του σουίνγκ. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Perry Robinson, που έχει παίξει με ονόματα της δημιουργικής σκηνής όπως Liberation Music Orchestra, Archie Shepp, Paul Bley, Günter Humpel και Roswell Rudd.

Ο Robinson έχει κάνει άλλα δύο άλμπουμ με το σχήμα κλαρινέτο, μπάσο, ντραμς. Το πρώτο το 1965 με τον πρόσφατα αναγεννημένο Henry Grimes, στον ένα και μοναδικό δίσκο που κυκλοφόρησε ως leader πριν την 35χρονη εξαφάνισή του και το δεύτερο το 2002, με ηγέτη και πάλι ένα σημαντικό μπασίστα της φρη τζαζ, τον William Parker. To “Children’s Song” είναι ένα λάιβ που προέκυψε συγκυριακά, μιας και τη συγκεκριμένη βραδιά, τον Δεκέμβριο του 1990, απουσίαζε ο πιανίστας Simon Nabatov από το Perry Robinson Quartet. Έτσι ο κλαρινετίστας μαζί με τον μπασίστα Ed Schuller (γιο του Günter Shuller) και τον γερμανό ντράμερ Ernst Bier, εμφανίστηκαν ως τρίο στο κλαμπ Loft της Κολονίας.

Το μοναδικό αυτό gig ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη βερολινέζικη Konnex. Το απρόοπτο της απουσίας του πιανίστα έδωσε περισσότερες αρμονικές επιλογές και ευρύτερο πεδίο κίνησης στους υπόλοιπους τρεις, κάτι που δεν είχαν πρόβλημα να εκμεταλλευτούν, μιας και δούλευαν μαζί σαν working group ήδη επτά χρόνια. Πάντως αν εξαιρέσουμε ένα κομμάτι που θα πρέπει να προέκυψε συλλογικά πάνω στη σκηνή, η μουσική είναι απόλυτα δομημένη και γεμάτη από αναφορές σε γνωστά θέματα, από το “Bemsha Swing” του Monk μέχρι to «Santa Claus is coming to town”. Δύο κομμάτια που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και παράλληλα δείχνουν τον τρόπο που το τρίο αυτό συνδυάζει το παραδοσιακό παίξιμο με την ελευθερία της φρη τζαζ είναι αυτό με τον τίτλο του άλμπουμ, όπου επιστρατεύεται από τον Bier ένα παιδικό ξυλόφωνο και το τάνγκο “Petite Fleur” του Sidney Bechet».

Tags: 
Video: