Fred Hersch, με την Anat Cohen και με το τρίο του

Το 2017 έκλεισε για τον Fred Hersch με μια ακόμη (τη δέκατη στην καριέρα του) σόλο πιάνο ηχογράφηση, με την κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας του “Good Things Happen Slowly” και με έναν κύκλο τραγουδιών σε στίχους του Walt Whitman που παρουσιάστηκαν στο Jazz at the Lincoln Center. Εξίσου δυνατά συνεχίζει και αυτή τη χρονιά κυκλοφορώντας δυο ακόμη δουλειές -ζωντανά ηχογραφημένες και οι δύο- ως συνήθως με μικρά σχήματα.

To “Live in Healdsburg” (Anzic Records) είναι η πρώτη του συνάντηση με τη συνεχώς ανερχόμενη κλαρινετίστα Anat Cohen, που άφησε επίσης πίσω της μια πολύ γεμάτη χρονιά. Το σετ τους στο φεστιβάλ τζαζ που έγινε το 2016 στη μικρή πόλη της Βόρειας Καλιφόρνια, περιλάμβανε τέσσερα πρωτότυπα κομμάτια (τρία του Hersch και ένα της Cohen) και άλλα τόσα πολύ γνωστά standards.

Το ταίριασμα των δύο οργάνων μοιάζει σαν να έχει προκύψει από μακροχρόνια συνεργασία στο γνωστό και πολύ μελωδικό “Child’s Song” του Hersch που ακούγεται πιο εύθραυστο από ποτέ, ώσπου σιγά σιγά να αποδομηθεί και να ξεφύγει σε έναν απρόβλεπτο διάλογο γεμάτο με ξεσπάσματα, λυρισμό και περίτεχνες φράσεις. Το θέμα του “Lee’s Dream”, που αφήνεται κι αυτό να παρασυρθεί πολύ μακριά, έχει τη βάση του στο bebop, ενώ στο “The Purple Piece” της Cohen, αν και στο μεγαλύτερο μέρος του είναι αυτοσχεδιαζόμενο, φαίνεται η αγάπη και των δύο για την κλασική μουσική. Με το ίδιο πνεύμα και διάθεση για πειραματισμούς και περιπέτεια αντιμετωπίζονται και τα κομμάτια που διάλεξαν να διασκευάσουν, παίζοντας διαρκώς το παιχνίδι μέσα-έξω από τη φόρμα, είτε ξεκινώντας από το θέμα και όπου βγει (“Isfahan”), είτε καταλήγοντας σε αυτό μέσα από μια δαιδαλώδη διαδρομή και πάλι απ' την αρχή (“Jitterbug Waltz”), ο δε λυρισμός φτάνει στην αποκορύφωση με τη γνώριμη και πανέμορφη μελωδία του “The Peacocks”.

Ηχογραφημένο στις Βρυξέλλες τα τέλη του 2017, το “Live in Europe” (Palmetto Records) βρίσκει τον πιανίστα με το προσφιλές του σχήμα, ένα τρίο που συμπληρώνουν ο μπασίστας John Hebert και ο ντράμερ Eric McPherson. Κι εδώ το ρεπερτόριο είναι συνδυασμός διασκευών προερχόμενων από δύο συνθέτες που βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεών του, τον Thelonious Monk και τον Wayne Shorter, και δικών του κομματιών, κάποια από τα οποία είναι αφιερωμένα σε άλλους καλλιτέχνες που τον έχουν επηρεάσει. To “The Big Easy” ας πούμε, τοποθετημένο μέσα σε ένα χαλαρό σκηνικό μπλουζ του νότου, είναι αφιερωμένο στον Tom Piazza, συγγραφέα μεταξύ άλλων και της γνωστής τηλεοπτικής σειράς “Treme”, ο οποίος κατάγεται από το Big Easy (Νέα Ορλεάνη). Στο “Newklypso” (αναφορά στον Sonny Rollins), από τα πιο ζωηρά κομμάτια του άλμπουμ, φιγουράρει το σόλο ντραμς του McPherson με ένα φοβερής δύναμης κρεσέντο στο κλείσιμό του. Ο τρόπος ανάπτυξης που επιλέγει ο Hersch, απόρροια και της μακράς γνωριμίας με τους δυο συνεργάτες του, διαφέρει από κομμάτι σε κομμάτι. Άλλοτε οι τρεις μουσικοί χτίζουν ένα πολύπλοκο θέμα από κοινού σαν να το συναρμολογούν (“Scuttlers”, “Skipping”), τέχνασμα που χρησιμοποιούν και στο “We See” του Monk, άλλοτε φτάνουν στο θέμα μετά από ένα σόλο ντραμς στην εισαγωγή (“Black Nile”), άλλοτε εμφανίζονται διακριτικά ο ένας μετά τον άλλο στο σκηνικό, χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις (“Bristol Fog”). Στο “Snape Maltings” αμέσως μόλις δηλωθεί η μελωδία, το κοντραμπάσο του Hebert αφήνεται μόνο του για μερικές δεξιοτεχνικές ρουμπάτο γραμμές κι αυτό επαναλαμβάνεται κυκλικά ως το τέλος.

Πολύπλοκο όσο και βατό, το “Live in Europe”, είναι μια ακόμη δουλειά του Fred Hersch που μαγνητίζει με το πρώτο άκουσμα.

www.fredhersch.com

Tags: