John Lurie, επιστροφή;

Από τα τέλη της δεκαετίας του '70 και για πάνω από 20 χρόνια ο John Lurie λανσάρονταν σαν ό,τι πιο hip είχε να επιδείξει η Νεοϋορκέζικη ανεξάρτητη σκηνή. Πολύ καλός στο άλτο σαξόφωνο, ταλαντούχος συνθέτης, με επιβλητική και γοητευτική παρουσία, είχε πολύ πετυχημένη πορεία κυρίως με τους Lounge Lizards, αλλά και σαν ηθοποιός ξεκινώντας με χαρακτηριστικούς ρόλους στις γνωστές πρώτες ταινίες του Jim Jarmusch, από τις οποίες ξεκίνησε να γράφει και κινηματογραφική μουσική.

Όλα αυτά σταμάτησαν απότομα το 2000, όταν διαγνώστηκε ότι έπασχε από μια επικίνδυνη νευρολογική ασθένεια, που του απαγόρευσε οποιαδήποτε ενασχόληση με τη μουσική και τον κινηματογράφο και τον έστρεψε να αφοσιωθεί στη ζωγραφική.

Τελευταία του δισκογραφική δουλειά ήταν το “The Legendary Marvin Pontiac: Greatest Hits” το 2000, αν και δεν εμφανίστηκε πουθενά το όνομά του, καθώς η μουσική αυτή αποδιδόταν στον Marvin Pontiac, έναν αφρικανό μουσικό που κατέληξε στο Σικάγο και το Ντιτρόιτ, όπου και τον τραυμάτισε θανάσιμα ένα λεωφορείο το 1977. Έναν χαρακτήρα που προφανώς τον επινόησε ο Lurie.

Πρόσφατα ο Marvin Pontiac επέστρεψε με μια ακόμη ηχογράφηση, μια σειρά από χαμένα υποτίθεται τραγούδια του, κάτω από τον τίτλο “The Asylum Tapes”. Ένα άλμπουμ για τη μοναξιά και την τρέλα, όπως γράφει η Amanda Petrusich στο New Yorker, με 24 σύντομα, ιδιοσυγκρασιακά κομμάτια, που αυτή τη φορά το ολοκλήρωσε μόνος του ο Lurie, παίζοντας κιθάρα, μπάντζο και φυσαρμόνικα και τραγουδώντας ο ίδιος. Αν μη τι άλλο, με το “The Asylum Tapes" κάνει τη νύξη ότι μπορεί να μην είναι σε θέση πια να παίξει σαξόφωνο, αλλά δεν έχει τελειώσει με τη μουσική.

Στη φωτογραφία ο John Lurie όρθιος και μπροστά o Tom Waits, από την ταινία “Down By Law” του  Jarmusch.

Tags: 
Video: