Detroit Bop Quintet, "Two Birds"

Για το θέμα της προσήλωσης στην παράδοση και το αν μπορεί κι αν εν τέλει έχει νόημα η αναπαραγωγή του παρελθόντος έχει γίνει πολλή συζήτηση. Κυρίως από τις αρχές της δεκαετίας του '80 και την εμφάνιση των neo-traditionalists, με μπροστάρη τον νεαρό τότε και δογματικό Wynton Marsalis και τον θεωρητικό του μέντορα Stanley Crouch.

Χωρίς να είναι γνωστό αν το Detroit Bop Quintet είναι ένα ευκαιριακό σχήμα ή αν θα έχει συνέχεια, από το όνομά του και μόνο γίνεται σαφής ο προσανατολισμός προς την παράδοση, η δε πρώτη του ηχογράφηση είναι μια συμβολική κίνηση.

Τον Δεκέμβριο του 1947 ο Charlie Parker βρισκόταν στο Detroit για να συνοδεύσει τη Sarah Vaughan με το κουιντέτο του, που τότε περιλάμβανε τον Miles Davis, τον Duke Jordan, τον Tommy Potter και τον Max Roach. Στο περιθώριο των εμφανίσεων με τη μεγάλη ερμηνεύτρια, οι πέντε μουσικοί βρήκαν τον χρόνο να μπουν στο στούντιο, το United Sound Systems, και να ηχογραφήσουν τέσσερα κομμάτια. Δυο από αυτά, το “Bluebird” και το “Another Hair-Do” κυκλοφόρησαν σε ένα σινγκλ 78 στροφών.

Επτά δεκαετίες αργότερα το Detroit Bop Quintet μπήκε στο ίδιο στούντιο για να ξαναηχογραφήσει τα δυο αυτά κομμάτια, που κυκλοφορούν επίσης σε σινγκλ με τον τίτλο “Two Birds” (TQM Recording Co). To κουιντέτο απαρτίζουν τέσσερις έμπειροι μουσικοί απ' το Detroit, ο Paul Keller (μπάσο), ο Dwight Adams (τρομπέτα), ο Nate Winn (ντραμς) κι ο Rick Roe (πιάνο) και συμπληρώνεται από τον αλτίστα Pete Mills που προέρχεται απ' το γειτονικό Columbus. Οι εκτελέσεις των δύο κομματιών δεν αποτελούν νότα προς νότα αναπαραγωγή των πρωτοτύπων, αλλά μένουν πολύ κοντά σε αυτά. Κρατούν απαράλλακτο το ύφος και τη μελωδία, χρησιμοποιούν τη γνωστή φρασεολογία του bebop, ακολουθούν σχεδόν πιστά τη διαδοχή των οργάνων στο σολάρισμα, έχουν περίπου την ίδια διάρκεια. Χωρίς να προσθέτει κάποια νέα οπτική, χωρίς να έχει κάτι καινούριο να πει, το αποτέλεσμα είναι όμορφο και η χειρονομία του Detroit Bop Quintet δεν μπορεί να εκληφθεί σαν τίποτα παραπάνω από μια χαριτωμένη υπενθύμιση ότι η μουσική του Charlie Parker εξακολουθεί να είναι μια ζωντανή πηγή έμπνευσης.

https://www.tqmrecordingco.com

Tags: