Dean Benedetti, στη σκιά του Bird

Από αριστερά: Dean Benedetti, Charlie Parker, Max Roach

 

Σαν σήμερα πριν από 61 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Dean Benedetti. Ένας σαξοφωνίστας που έμεινε στην ιστορία όχι για όσα έπαιξε, αλλά για τις ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις που έκανε ακολουθώντας το είδωλό του: τον Charlie Parker.

Ζώντας στην Καλιφόρνια, άκουσε πρώτη φορά τον Parker το 1945 και κόλλησε αμέσως με το παίξιμό του. Άρχισε να μελετά τα σόλο και να προσπαθεί να ενσωματώσει το λεξιλόγιο του bebop στο δικό του γκρουπ, στο οποίο συμμετείχε και ο τρομπονίστας Jimmy Knepper (που αργότερα έγινε πολύ γνωστός κυρίως από τη συνεργασία του με τον Charlie Mingus). Το 1946 έμαθε ότι ο Parker έφτασε στην Καλιφόρνια για μερικές εμφανίσεις και έσπευσε να τον ακούσει. Έμεινε όμως στα κρύα του λουτρού όταν εκείνος κατέληξε στο νοσοκομείο του Camarillo για αποτοξίνωση. Mερικούς μήνες αργότερα, στις αρχές του 1947, έμαθε ότι βγήκε από το νοσοκομείο και θα έπαιζε στο Λος Άντζελες. Μιας και δεν υπήρχαν πολλές διαθέσιμες ηχογραφήσεις του, αγόρασε ένα μαγνητόφωνο και πηγαίνοντας στο κλαμπ όπου εμφανιζόταν άρχισε να “μαζεύει” υλικό για μελέτη. Την επόμενη χρονιά τον ακολούθησε στη Νέα Υόρκη και το αρχείο του έγινε πολύ πιο πλούσιο. Δυστυχώς όμως δεν μιμήθηκε το είδωλό του μόνο στον τρόπο που έπαιζε αλλά και στο πάθος του για τα ναρκωτικά, πιστεύοντας ίσως όπως και πολλοί άλλοι θαυμαστές του Bird, ότι αυτό θα τους βοηθούσε να του μοιάσουν. Μη πετυχαίνοντας να μπει στη Νεοϋορκέζικη σκηνή επέστρεψε στην Καλιφόρνια, όπου συνέχισε να παίζει και να εξασκείται μελετώντας τα σόλο που είχε ηχογραφήσει. Σύντομα η υγεία του επιδεινώθηκε και πέθανε το 1957, δυο χρόνια μετά τον Parker και σε ηλικία 34 ετών, δηλαδή σχεδόν στην ίδια ηλικία με εκείνον.

Ο μύθος του Benedetti και των πολύτιμών του ηχογραφήσεων μεγεθύνθηκε από το βιβλίο “Bird Lives!” (1973) του Ross Russell, παραγωγού και ιδιοκτήτη της Dial Records, που μεταξύ άλλων έγραψε ότι παράτησε το όργανό του, έγινε η σκιά του Parker και τον ακολουθούσε παντού ηχογραφώντας τον. Ένα βιβλίο που ενώ παρουσιάστηκε σαν βιογραφία περιλάμβανε πολλά μυθιστοριματικά στοιχεία. Τον Russell φρόντισε να τον στολίσει καλά ο Miles Davis στην αυτοβιογραφία του λέγοντας ότι “ήταν ένας σιχαμερός μα…ς που εκμεταλλευότανε τον Bird με τον χειρότερο τρόπο”.

Το 1988 ο Rick Benedetti πούλησε το αρχείο του αδελφού του στη Mosaic Records, η οποία το κυκλοφόρησε σε ένα κουτί με 7 CD με τον τίτλο “The Complete Benedetti Recordings of Charlie Parker” (112 δολάρια πουλιέται σήμερα), παρουσιάζοντάς το σαν “μια μεγάλη ανακάλυψη στον κόσμο της τέχνης”. Στην πραγματικότητα οι ηχογραφήσεις διαψεύδουν αυτά που έγραφε ο Russell, αφού προέρχονται μόνο από τις εμφανίσεις του Bird για δύο εβδομάδες στο Hi-De-Ho του Λος Άντζελες και στη συνέχεια στα κλαμπ Onyx και Three Deuces της Νέας Υόρκης. Εκτός αυτού μιας και το αντικείμενο ενδιαφέροντος του Benedetti ήταν βασικά ο Bird, έβαζε (με τη συγκατάθεση και του ίδιου) το μικρόφωνο μπροστά από το σαξόφωνό του, οπότε τα υπόλοιπα όργανα ήταν στο περιθώριο και σαν να μην έφτανε αυτό τις περισσότερες φορές όταν τελείωνε το σόλο του πατούσε το στοπ...

Tags: 
Video: