RIP Sunny Murray

O Amiri Baraka και η Valerie Wilmer, δυο από τους συγγραφείς οι οποίοι παρακολούθησαν από κοντά τη δημιουργική σκηνή της τζαζ, αποτύπωσαν πολύ ζωντανά τη μουσική προσωπικότητα του ντράμερ Sunny Murray, που μας αποχαιρέτησε την Παρακευή σε ηλικία 81 ετών.

“Στόχος του ήταν να απελευθερώσει εντελώς τον σολίστα από τους περιορισμούς του χρόνου και για να το πετύχει έστηνε μια συνεχή χαλαζοθύελλα κρουστών. Το κόνσεπτ του στηριζόταν βαθιά στο διαρκές χτύπημα με τις μπακέτες στα άκρα των πιατινιών, σε ένα ακανόνιστο μπαράζ με στακάτο στο ταμπούρο, σπασμωδικούς τονισμούς με την κάσα και αδιάκοπη αλλά όχι μετρονομική χρήση του hi-hat. Έπαιζε με το στόμα ανοιχτό εκπέπμοντας έναν ασταμάτητο θρήνο που ανακατευόταν με το όλο φόντο των κρουστών που ήταν περισσότερο μεταβαλλόμενοι παλμοί παρά συγκεκριμένοι ρυθμοί. Ο ακροατής έπρεπε να φανταστεί τον ρυθμό στον τρόπο που έπαιζε ο Murray και στην πραγματικότητα αν τον ακούσεις με τον συμβατικό τρόπο, το παίξιμό του φαίνεται να έχει πολύ μικρή σχέση με ό,τι κάνει ο σολίστας. Αλλά αυτό που έκανε ήταν να στρώνει μια λαμπερή ταπετσαρία κάτω απά τον σολίστα, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κινείται οπουδήποτε ήθελε” έγραφε η Valerie Wilmer στο “As serious as your life”. Για να συμπληρώσει ο Baraka στο “Black Music”: “Τον ακούς να μουρμουρίζει πίσω από το όργανό του, με το άλλο του όμορφο όργανο. Τη φωνή του. Τον ήχο του συναισθήματος. Το μουρμούρισμα, ένας ήχος από τραχύ σωματικό σπασμό, σαν ένα όργανο με βαριές χορδές, μετουσιώνει όλους τους άλλους ήχους σε προσευχές”.

Tags: