Anat Cohen, “Happy Song”

Πολλές οι πληροφορίες που συνοδεύουν την καινούρια δουλειά της Anat Cohen. Το “Happy Song” (Anzic records) είναι το τρίτο άλμπουμ που κυκλοφορεί μέσα στο 2017 (!) και το πρώτο με το δεκαμελές της σχήμα. Όπως και στα άλλα δύο του 2017 παίζει μόνο κλαρινέτο, σε μια χρονιά κατά την οποία κλείνει ένας αιώνας από την πρώτη τζαζ ηχογράφηση με κλαρινέτο, που δεν είναι άλλη από το “Livery Stable Blues” της Original Dixieland Jass Band. Το δε εξώφυλλο έχει σχεδιαστεί από τον Milton Glaser, τον σχεδιαστή του “I ❤ NY” και του γνωστού πόστερ του Dylan με τα πολύχρωμα με ψυχεδελικά χρώματα μαλλιά.

Πληροφορίες με δευτερεύουσα βέβαια σημασία μπροστά στην ίδια τη μουσική της Cohen, που προβάλλεται διεθνώς σαν το νέο μεγάλο αστέρι του κλαρινέτου. Και η αλήθεια είναι ότι η τριανταεφτάχρονη Ισραηλινή ξεχειλίζει από ταλέντο. Διαθέτει άψογη τεχνική κατάρτιση, είναι δυνατή αυτοσχεδιάστρια και συνθέτρια και έχει ευχέρεια στο να κινείται ανάμεσα σε διάφορα στιλ. Αυτό το τελευταίο είναι ίσως το κυριότερο χαρακτηριστικό του “Happy Song”.

Παρέα με τον πιανίστα, συνθέτη, ενορχηστρωτή και παραγωγό Oded Lev-Ari, που εδώ ανέλαβε τον ρόλο του μουσικού διευθυντή, παρουσιάζει ένα σύνολο πρωτότυπων συνθέσεων και διασκευών, που έχουν μεν τις ρίζες τους σε διάφορες μουσικές -τη βραζιλιάνικη, την αφρικάνικη, το klezmer, το swing- και περιβάλλονται από μοντέρνες και έξυπνες ενροχηστρώσεις, συγκλίνουν όμως σε έναν ήχο που κοιτάζει προς το παρελθόν. Εντύπωση που γίνεται αισθητή εξαρχής με το title track, όπου το κλαρινέτο της Cohen κινούμενο με μεγάλη ταχύτητα και ευελιξία, σκορπά τον χαρμόσυνο τόνο του, με την πλούσια ρυθμική συνοδεία των πνευστών και έντονη ρυθμική κίνηση που επιτείνεται από το βιμπράφωνο του James Shipp και την κιθάρα της Sheryl Bailey. Παλιομοδίτικο και το swing στο “Oh Baby” που φιλοξενεί ένα όμορφο σόλο ντραμς από τον Anthony Pinciotti, όπως και οι μπαλάντες “Valsa Para Alice” και “Goodbye”, με διακριτικό σολάρισμα από το βιμπράφωνο και στη συνέχεια από το ακορντεόν του Vitor Goncalves στο πρώτο και αργόσυρτο, εύθραυστο φύσημα από την Cohen στο δεύτερο. Το ακορντεόν αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα στο κλαρινέτο στο νοσταλγικό “Loro” του Egberto Gismonti, ενώ στα τρία μέρη του “Anat's Doina” η Cohen δοκιμάζει να παντρέψει τις εβραϊκές ρίζες της με τη Νέα Ορλεάνη. Σε αυτό, το πιο εκτενές κομμάτι του άλμπουμ, με την πλούσια ενορχήστρωση και τις συνεχείς ρυθμικές και αρμονικές αλλαγές, δείχνει τις τεράστιες εκφραστικές της δυνατότητες με ένα ρεσιτάλ δεξιοτεχνίας.

https://www.anatcohen.com

Tags: