Savoldelli, Casarano, Bardoscia, “The Great Jazz Gig in the Sky”

Δεν είναι καθόλου λίγοι αυτοί που έχουν επιχειρήσει να ηχογραφήσουν μέσα από τη δική τους οπτική το “Dark Side of the Moon”. Αυτό το “δική τους οπτική” έχει τη σημασία του, μιας και αν μείνει κανείς κοντά στο πρωτότυπο τού τόσο πετυχημένου και καλλιτεχνικά και εμπορικά έργου των Pink Floyd, δύσκολα μπορεί να αντέξει στη σύγκριση και την κριτική. Το “Return to the Dark Side of the Moon” που ηχογραφήθηκε υπό τον Billy Sherwood (Yes) και τη συμμετοχή μιας πλειάδας γνωστών ονομάτων, το “Dark Side of the Moon a Cappella”από το φωνητικό σχήμα Voices on the Dark Side, το συνεργατικό remake του άλμπουμ από τους Flaming Lips, η μετατροπή του σε κουαρτέτο εγχόρδων από το Vitamin String Quartet και το πρόσφατο “Celebrating the Dark Side of the Moon” από τον Γαλλοβιετναμέζο κιθαρίστα της τζαζ Nguyên Lê και την NDR Bigband, είναι μερικές μόνο από τις πολυάριθμές και αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους προσπάθειες.

Στη μακριά αυτή σειρά έρχεται να προστεθεί και το “The Great Jazz Gig in the Sky” (Moonjune Records) από το ιταλικό τρίο Savoldelli, Casarano, Bardoscia. Ο Boris Savoldelli (φωνητικά, ηλεκτρονικά), ο Raffaele Casarano (σαξόφωνο, ηλεκτρονικά) και ο Marco Bardoscia (κοντραμπάσο, ηλεκτρονικά), προσεγγίζουν τα δέκα πασίγνωστα κομμάτια με πολύ ειδικό τρόπο. Πρώτα πρώτα με μια βραχνή και με ιδιόμορφη αγγλική προφορά φωνή, αλλά και με το ότι ο ήχος βασίζεται σε δύο ακουστικά όργανα, το κοντραμπάσο και το σαξόφωνο, που συμπληρώνονται από διάφορα ηλεκτρονικά τα οποία χειρίζονται και τα τρία μέλη του τρίο. Πλήκτρα, ντραμς και κιθάρα απουσιάζουν εντελώς, με μόνη εξαίρεση την εμφάνιση της ηλεκτρικής κιθάρας του Ινδονήσιου βιρτουόζου Dewa Budjana στο “Us and Them”.  Χωρίς λοιπόν τα βασικά όργανα και το χρώμα της φωνής που καθόρισαν τον ήχο του πρωτοτύπου, είναι προφανές ότι το “The Great Jazz Gig in the Sky” πηγαίνει προς κάπου αλλού. Με το αρκετά επεξεργασμένο υπόβαθρο που στήνεται από ποικίλα ηλεκτρονικά και άρκο κοντραμπάσο σε επάλληλα στρώματα, δημιουργείται ένα φουτουριστικό, συχνά απόκοσμο πλαίσιο, που έρχεται να δέσει με τον εντελώς ακουστικό ήχο που βρίσκεται μπροστά του: την πολυπρόσωπη φωνή του Savoldelli -καλύπτει ακόμη και τις υψηλές συχνότητες των περίφημων, χωρίς λόγια φωνητικών της Clare Torry στο “The Great Gig in the Sky”- το λυρικό σοπράνο του Casarano και τις βαθιά ξύλινες πιτσικάτο γραμμές του Bardoscia. Χωρίς να πειράξει τους στίχους, τις βασικές μελωδίες και το γενικό κόνσεπτ του άλμπουμ, η τριάδα επεμβαίνει στον ρυθμό και το mood, “διευρύνει” τα τραγούδια δημιουργώντας άφθονο πεδίο για αυτοσχεδιαστικούς και οδηγώντας τα μερικές φορές σε απρόσμενη εξέλιξη. Ο Savoldelli, που η χροιά της φωνής του ακούγεται “περίεργα”, ιδίως στο “Brain Damage” και το “Eclipse”, δεν φοβάται την προσωπική ερμηνεία, όπως και ο Casarano και ο Bardoscia δεν φοβούνται να ανοιχτούν αυτοσχεδιαστικά χωρίς όμως εν τέλει να χαθούν, και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του “The Great Jazz Gig in the Sky”.

http://www.moonjune.com

Tags: