Phil Woods και Greg Abate ζωντανά στο Chan's

Ο πρόσφατος θάνατος του Phil Woods (τον περασμένο Σεπτέμβριο), έδωσε κίνητρο όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις για την εμφάνιση ακυκλοφόρητου υλικού του. Ήδη η Deer Head Records με το “Live At the Deer Head Inn”, ένα λάιβ από τον Νοέμβριο του 2014, ισχυρίζεται ότι κυκλοφόρησε την τελευταία ηχογράφηση του σαξοφωνίστα (στο κουιντέτο του συμμετείχαν οι Bill Goodwin, Steve Gilmore, Bill Mays και Brian Lynch). Δεν αποκλείεται βέβαια το επόμενο διάστημα να δούμε και κάτι μεταγενέστερο.

Ένα άλλο λάιβ, από τον Σεπτέμβριο του 2014, αυτή τη φορά στο κλαμπ Chan's του Rhode Island και με τον τίτλο “Kindred Spirits - Live at Chan's”, όπου ο Phil Woods βρισκόταν σε ρόλο co-leader με τον επίσης άλτο σαξοφωνίστα Greg Abate, βγήκε αυτές τις μέρες από την Whaling City Sound.

Οι δυο αλτίστες είχαν ξανασυναντηθεί δισκογραφικά και το 2012 στο άλμπουμ του δεύτερου “The Greg Abate Quintet Featuring Phil Woods”, όπου έπαιζαν σχεδόν εξ ολοκλήρου δικές του συνθέσεις (του Abate). Αντίθετα στο νέο αυτό διπλό λάιβ καταπιάνονται αποκλειστικά και μόνο με στάνταρντ και τους συνοδεύει ένα διαφορετικό τρίο, με τον Tim Ray στο πιάνο, τον John Lockwood στο κοντραμπάσο και τον Mark Walker στα τύμπανα.

Χωρίς να υποτιμάμε τον ρόλο των τριών μελών του rhythm section, που και έμπειρα είναι και τους δίνεται ικανός χρόνος να σολάρουν, είναι φυσικό το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στα δύο πνευστά. Ο ήχος τους είναι πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και αν δεν είχαμε από το βιβλιαράκι του CD την πληροφορία ότι πλην τριών κομματιών ο Abate ξεκινά πρώτος να αυτοσχεδιάζει, θα ήταν δύσκολο να ξεχωρίσουμε πότε παίζει ο καθένας. Αν και πολύ καταβεβλημένος σωματικά λόγω του εμφυσήματος από το οποίο έπασχε και ήταν αναγκασμένος να αναπνέει βοηθούμενος από ένα σωληνάκι με οξυγόνο, ο Woods βρισκόταν σε μεγάλα κέφια εκείνη τη βραδιά. “Το εμφύσημα είναι ο τρόπος με τον οποίο η μητέρα φύση σου λέει ότι παίζεις υπερβολικά πολλές κωλο-νότες” ακούγεται να λέει αστειευόμενος στο κοινό με τρεμάμενη φωνή κατά την αναγγελία ενός κομματιού. Η διάθεση αυτή βγαίνει και από το παίξιμό του που συμπυκνώνει την εμπειρία μιας τεράστιας καριέρας απλωμένης σε επτά δεκαετίες. To bebop κυριαρχεί καθ' όλη τη διάρκεια του χορταστικού (δίωρου) σετ που κυλά όμορφα και χωρίς εκπλήξεις. Ειδικά ο Charlie Parker έχει την τιμητική του, όχι μόνο με δυο από τα πιο γνωστά του κομμάτια, το “Steeplechase” που το ακούε σε δύο εκτελέσεις και το “Yardbird Suite”, αλλά γενικότερα με την έκφρασή του που ήταν πάντοτε σημείο αναφοράς για τον Woods. Το σκηνικό διαφοροποιείται στο “Willow Weep for Me”, όπου ο Abate αφήνει το άλτο και μετά από μια εισαγωγή δανεισμένη από το “All Blues” δείχνει τη δεξιοτεχνία του και στο σοπράνο, αλλά και στο “Speak Low” όπου τα πνευστά κάνουν ανάπαυλα το γνωστό τραγούδι αφήνεται εξ ολοκλήρου στο πιάνο τρίο που επέλεξε ένα αεράτο λάτιν τέμπο.

http://www.philwoods.com, http://www.gregabate.com

Tags: