Mike Holober, “Balancing Act”

Η ιδέα πίσω από τον τίτλο “Balancing Act” (Palmetto records), σύμφωνα με αυτά που διαβάζουμε στο εξώφυλλό του, είναι η διαρκής άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, τη σκέψη και το συναίσθημα, τη γνώση και τη φαντασία, τη δουλειά και το παιχνίδι, τον προγραμματισμό και τον αυτοσχεδιασμό, τον ήχο και τη σιωπή. Ένας προσωπικός αγώνας που αφορά βέβαια γενικότερα τη μουσική, την τέχνη, την ίδια τη ζωή.

Για τον Mike Holober το άλμπουμ αυτό απαίτησε μια επιπλέον άσκηση ισορροπίας: να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στη μεγάλη ορχήστρα και το μικρό σχήμα, μιας και επέλεξε να δουλέψει όχι με μια από τις big band που συνηθίζει (είναι ηγέτης της Gotham Jazz Orchestra και της Westchester Jazz Orchestra και δουλεύει με αναρίθμητες άλλες), αλλά με ένα οκτέτο. Το “μικρομέγαλο” αυτό σύνολο έχει εξαιρετικό line up, καθώς περιλαμβάνει μια εμπροσθοφυλακή τεσσάρων πνευστών με τους Marvin Stamm, Dick Oatts, Jason Rigby και Mark Patterson, που ενισχύεται από τη φωνή της Kate McGarry και μια ρυθμική τριάδα με τον Holober στο πιάνο, τον John Hebert στο κοντραμπάσο και τον Brian Blade στα τύμπανα.

Τα έξι πρωτότυπα κομμάτια του “Balanching Act” (πλην ενός γραμμένα από τον Holober) και οι δύο διασκευές φτιάχνουν ένα ομοιογενές σύνολο με κάθε στιγμή του να ακούγεται μελετημένη μέχρι τη λεπτομέρεια. Η μπαγκέτα του leader φαίνεται να ελέγχει τα πάντα ακολουθώντας τις εμπνευσμένες του ενορχηστρώσεις, που είναι γεμάτες με εύθραυστες μελωδίες και ιμπρεσιονιστικούς χρωματισμούς. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει ο ρόλος της McGarry που με τα φωνητικά της, χωρίς στίχους τις περισσότερες φορές, εισάγει την κύρια μελωδική γραμμή και καθορίζει τον τόνο και την ατμόσφαιρα των κομματιών. Όμως οι τέσσερις πνευστοί, οι οποίοι μοιράζονται και τα περισσότερα σολιστικά μέρη, καλούνται πολύ συχνά να αυτοσχεδιάσουν και ιδίως το δυναμικό “Idris” (σύνθεση του Rigby) και το υποβλητικό “Canyon”, δίνουν πολύ χώρο για περιπέτειες στο τενόρο, το πιάνο, τα τύμπανα, την τρομπέτα και το άλτο. Τα “ξένα” κομμάτια που συμπληρώνουν το σετ είναι δυο τραγούδια εκτός τζαζ ρεπερτορίου. Το ένα είναι το “Lullabye (Goodnight my angel)” του Billy Joel, που η αργή, όμορφη μελωδία του επαναλαμβάνεται και εμπλουτίζεται μετακινούμενη διαρκώς μεταξύ πιάνου, φωνής και horn section. Τέλος το “Piece of my heart”, γνωστό στους περισσότερους από την Janis Joplin, αποκτά νέα διάσταση χάρη στην ερμηνεία της McGarry και την πρωτότυπη εκ βάθρων διασκευή του από τον μαέστρο.

www.mikeholober.com

Tags: