Dan Trudell, επιστροφή στο πιάνο

Εδώ και πολλά χρόνια ο Dan Trudell με βασικό μέσο έκφρασης το χάμοντ, παίζει φανκ τζαζ και ακολουθεί τα βήματα των μεγάλων δασκάλων του οργάνου, είτε με το Dan Trudell Organ Trio, είτε με τους B-3 Bombers. Δεν έπαψε όμως ποτέ να είναι και πιανίστας. Κάθε άλλο, αφού με αυτή την ιδιότητα έχει κατά καιρούς συνεγαστεί με χτυπητά ονόματα όπως ο Benny Golson, o Clark Terry, o Kurt Elling, ο Ron Carter και ο Roy Hargrove. Αυτό έρχεται να υπενθυμίσει με το νέο του άλμπουμ ονομάζοντάς το με καμάρι “Dan Trudell Plays the Piano” και έχοντας μαζί του τον πολύπειρο ντράμερ Matt Wilson, με τον οποίο τον συνδέει μακρόχρονη φιλία και τον αρκετά νεότερο μπασίστα Joe Sanders. Φαίνεται μάλιστα ότι κατέληξε στο συγκεκριμένο ρεπερτόριο του άλμπουμ, με αποκλειστικό γνώμωνα το πιάνο, αφού όλα τα κομμάτια έχουν στο κέντρο το κλαβιέ και έχουν γραφτεί από πιανίστες: τον Stevie Wonder, τον Duke Ellington, τον Horace Silver, την Alicia Keys, τον Harold Arlen και τον Frederic Loewe. Οι δε δύο δικές του συνθέσεις είναι αφιερωμένες στον Hank Jones και τον McCoy Tyner αντίστοιχα και είναι προσαρμοσμένες στο στιλ παιξίματος του καθενός.

Eγκατεστημένος από το 2000 σε μια περιοχή κοντά στη λίμνη Geneva του Wisconsin, o Trudell απολαμβάνει μια ζωή κοντά στο φυσικό περιβάλλον και δεν μετανιώνει για την απόσταση που τον χωρίζει από τα μεγάλα κέντρα της καλλλιτεχνικής συγκέντρωσης. Ο τρόπος και η ποιότητα ζωής που έχει επιλέξει εξωτερικεύονται με laidback συναίσθημα, χαλαρή ατμόσφαιρα και ένα παίξιμο υψηλής δεξιοτεχνίας, που όμως αποφεύγει τις γωνίες, τα ανακατέματα και τις ακρότητες. Με άλλα λόγια αφήνει να φανεί ξεκάθαρα ότι τον ενδιαφέρει πρωτίστως να περάσει καλά ο ίδιος, το γκρουπ του και φυσικά όσοι τους ακούνε, ακολουθώντας με γούστο αυτά που έχει μάθει από τους παλαιότερους.

Η φωτεινή όψη του κόσμου του έρχεται στην επιφάνεια με το καλημέρα στο χαρμόσινο “Isn't she Lovely” του Wonder κι αμέσως μετά στο χαριτωμένο “I Let a Song out of my Heart” του Ellington, όπου ο πιανίστας κάνει επίδειξη της εκτελεστικής του δεινότητας. Αίσθηση ευφορίας βγάζει και ο Sanders τραγουδώντας τις νότες καθώς σολάρει στο “That Old Black Magic” και το “If I ever would Leave you” που ακολουθεί, αλλά και ο Wilson ακούγεται να απολαμβάνει κάθε στιγμή της συνεύρεσης με τον φίλο του. Η πιο λυρική και ιδιαίτερη στιγμή του τρίο φτάνει προς το τέλος με την μπαλάντα “The Worth of a Woman” της Alicia Keys.

www.dantrudell.com

Tags: